Oh! My Pirate EP.14
โทราโอะเงยหน้าขึ้นมาฉีกยิ้มเผล่และก้มลงไปซุกไซร้ซอกคอตามเดิม
เขาลากปลายลิ้นร้อนไปตามลาดไหล่ก่อนจะ งับ! กัดลงมาอย่างไม่ทันให้ตั้งตัว
“อ๊ะ!” จนเผลอหลุดร้องเสียงหลง
“ผมขอหม่ำล่ะครับ”
เสียงทุ้มกระซิบเย้าหยอก
“อื้อ
อย่ากัดสิ!” ทำให้ถูกฟาดแขนไปครั้งหนึ่ง
“โอ้ย
เจ็บนะ” โทราโอะผละกายออกก่อนทำจมูกฟึดฟัด “ชอบความรุนแรงงั้นเหรอ หืม?” เขาถามเสียงยียวนพร้อมกับไล้หลังมือไปตามแนวสันกราม
“อย่ามัวแต่เล่นสิ”
“หึๆ”
โทราโอะได้ยินก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมา เขาฉุดแขนผมให้เซเข้าหาอ้อมกอด
จากนั้นก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงจนผมตาลาย “คุณน่ารัก...น่ารัก!”
ผมได้ยินแล้วเฟ้ย!
“นี่ ฉันเวียนหัวนะ” ผมแสร้งโวยวายกลบเกลื่อนจนเขายอมหยุด แขนแข็งแกร่งประคองกอดเอาไว้พร้อมทั้งโยกตัวผมไปมาเบาๆ
โทราโอะไม่พูดอะไรออกมาอีก แต่ก็บ้างบางครั้งที่เขาจะหลุดเสียงหัวเราะคิกคักให้ได้ยิน
“ผมรักคุณมากจริงๆ
ลูฟี่”
“ฉันรู้แล้วน่า”
ผมขานรับส่งๆ “ก็เล่นพูดซะบ่อย”
“คุณไม่บอกรักผมบ้างเหรอ”
“ไม่เอา
ใครจะหน้าหนาเหมือนนายกัน”
“เอาน่า
พูดให้ผมฟังสักครั้งเถอะนะ”
“...”
ผมนิ่ง ไม่หือไม่อือจนโทราโอะต้องดันกายออก เขาโน้มใบหน้าลงต่ำแล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงถามความคิดเห็น
“แค่ครั้งเดียวนะ”
“ครับ”
ขานรับพร้อมนรอยยิ้มกว้างอีกครั้ง
“...อือ
รักนายเหมือนกัน” ผมบอกเสียงอ้อมแอ้มในลำคอ ฉับพลันหัวใจดวงน้อยก็เต้นระรัวจนผมต้องรีบเงยหน้าขึ้นมอง
พลางพูดดักคออย่างรู้ทัน “ไม่ต้องแสร้งบอกว่าไม่ได้ยิน เพราะหัวใจของนายมันเต้นระรัวขนาดนี้”
“อ่า
คุณรู้ทันจนได้” เขาทำหน้าเสียดาย แต่ในเวลาต่อมาก็กลับมายิ้มเจ้าเล่ห์อีกครั้ง “แต่หัวใจคุณก็เต้นเร็วนะ
แสดงว่าตื่นเต้นเหมือนกันใช่ไหม”
“ใครตื่นเต้นกัน!” ผมแหวลั่นก่อนสมองจะปิ๊งไอเดียหนึ่งขึ้นมา
ผมรีบคว้าไหล่กว้างไว้และพูดกับเขาด้วยสีหน้าและน้ำเสียงจริงจัง “เมื่อไหร่นายจะคืนหัวใจให้ฉัน”
“อ่า...เรื่องนั้น”
“ไม่ต้องหาข้ออ้างเลย
ตอนนี้ไม่มีเรื่องร้ายอะไรให้ห่วงอีกแล้ว” ผมหรี่ตาขณะจ้องมองอย่างกดดัน “นายสมควรคืนหัวใจให้ฉันสักที”
“ยังไม่ใช่ตอนนี้หรอก”
เขาส่ายหน้าก่อนขยับตัวออก มือหนาเลื่อนลงจัดการกางเกงของตัวเองแล้วจึงหันมาขยายความประโยคเมื่อครู่
“...แต่เป็นหลังจากเราทำมันเสร็จ”
ฉ่า! นึกว่าเขาลืมแล้วซะอีก
“อย่างน้อยผมก็ยังพอมีอะไรมารั้งตัวคุณให้อยู่กับผมต่อ”
“บ้า
คิดอะไรบ้าๆ”
“ก็ผมกลัวคุณทิ้งนี่นา”
เขาทำหน้าหงอย หากแต่การเคลื่อนขยับร่างกายเตรียมพร้อมโจมตีผมนั้นไม่ได้ต่างจากเสือร้ายเลยนะ
มือหนาเอื้อมมาตะครุบไหล่ไว้แน่นก่อนจะโน้มเข้ามาประกบจูบ เรียวลิ้นร้อนสอดเข้ามาก่อนทำหน้าที่ของมันอย่างดีเลิศ
ผมหอบหายใจหนักยามถูกลิ้นของเขาดูดดึงจนแทบหายใจไม่ทัน ไม่เพียงแค่ริมฝีปากที่โดนเล่นงาน
หากแต่ร่างกายส่วนอ่อนไหวก็ถูกทาบทับเสียดสีไปมาจนเกิดคลื่นความรู้สึกปวดหนึบตามมาเป็นระลอก
ผมบิดร่างกายเร่าพร้อมหอบหายใจหนัก
ดวงตาเริ่มฉ่ำปรือเพราะแรงอารมณ์ที่ถูกปลุกขึ้น
“ลูฟี่”
เสียงทุ้มเอ่ยขานเรียกอย่างอ่อนโยน เพียงคำเรียกชื่อแค่คำเดียวแต่กลับสัมผัสได้ถึงความรักของอีกฝ่ายที่มีให้อย่างชัดเจน
“ผมเริ่มทนไม่ไหวแล้ว”
“ไม่ต้องทนแล้ว”
ผมตอบเสียงแผ่วพร้อมโอบรอบคำคอแกร่งเพื่อดึงรั้งให้เขาโน้มหน้าเข้ามาบดจูบอีกครั้ง
“ทำตามใจนายเถอะ”
สิ้นประโยคนั้น
โทราโอะก็ไม่ได้เล่นตัวอีกต่อไป เขาทาบร่างกายเข้าหาพร้อมเอื้อมมือลงไปกอบกุมแก่นกายร้อนผ่าวของเราทั้งคู่ก่อนขยับชักรูดให้เป็นจังหวะเดียวกัน
เสียงครางอย่างสุขสมดังลอดออกจากริมฝีปาก สอดประสานไปกับจังหวะอันหน่วงหน่วงที่เกิดขึ้น
ผมซุกใบหน้าลงกับซอกคอโทราโอะก่อนสวนสะโพกสวนจังหวะการชักนำของเขา
“ใจเย็นสิครับ
เด็กดี” จนถูกอีกฝ่ายปราม
“อือ...แฮก”
ผมส่งเสียงในลำคอก่อนหลับตาแน่น อารมณ์และความรู้สึกแปลกประลาดพุ่งทะยานสูงจนเกือบหลุดออกมานอกร่างกาย
ขณะอารมณ์ปริ่มๆ จะแตะจุดสูงสุด โทราโอะก็ผละกายออกอย่างรวดเร็ว เขาถดกายถอยหลังจนใบหน้าหล่ออยู่ระดับเดียวกับท้องน้อย
“ทะ...ทำอะไร”
ผมถามเสียงแหบพร่า
“ช่วยคุณไง”
โทราโอะตอบเสียงนุ่มก่อนประคองแก่นกายร้อนผ่าวของผมไว้แล้วครอบครองมันด้วยริมฝีปาก
“อ้า!” เพียงลิ้นร้อนสัมผัสที่ส่วนปลาย
ร่างกายก็พลันกระตุกเกร็งและฉีดพ่นน้ำกามออกมา ความแรงของมันทำให้ใบหน้าของอีกฝ่ายเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำรัก
“โทราโอะ...” ผมครางเรียกชื่ออีกฝ่ายก่อนปรือดวงตาขึ้น
“ผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”
เขาเย้าหยอกด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์ “คุณปล่อยไวเกินไปแล้ว”
“เงียบไปเลย”
ผมแหวลั่นก่อนพลิกตัวนอนตะแคงข้าง โทรามโอะจึงทิ้งตัวลงมานอนซ้อนด้านหลัง เขายกขาของผมขึ้นข้างหนึ่งก่อนแทรกขาตัวเองเข้ามา
“คราวนี้ให้ผมทำบ้างนะ”
“จะทำก็ทำ”
ผมบ่นอุบอิบ “ไม่ต้องพูดให้มากความ”
โทราโอะหัวเราะคิกคักอย่างถูกอกถูกใจ
ก่อนจะค่อยๆ สร้างความคุ้นเคยให้ด้วยเรียวนิ้วของเขา สัมผัสแข็งๆ
สอดแทรกเข้ามาไม่ยากเย็นนักเนื่องจากผมเองก็พยายามผ่อนคลายตัวเองด้วย
“คุณน่ารักจริงๆ”
เอ่ยชมพร้อมโน้มเข้ามาจูบหลังต้นคอของผมไปหนึ่งจ้วบ “แล้วแบบนี้ผมจะหยุดรักคุณได้ยังไง”
“ฉัน...อ๊ะ!” ยังไม่ทันพูดจบ อะไรบางอย่างที่ขนาดใหญ่กว่านิ้วเรียวก็ถูกสอดเข้ามาในร่างกายจนทำให้จุกและรู้สึกคับแน่น
ผมพยายามผ่อนลมหายใจเพื่อผ่อนคลายอาการเครียดเกร็งของร่างกาย โทราโอะแช่ร่างกายค้างไว้แบบนั้นพร้อมกับชะโงกหน้าเข้ามาเพื่อเอ่ยถาม
“เมื่อกี้คุณจะพูดอะไรหรือเปล่า”
“มะ
ไม่พูดแล้ว” ผมส่ายหน้าพรืดก่อนซุกซ่อนใบหน้าอันเห่อร้อนของตัวเองลงกับหมอนนุ่ม “ทำเลย...ทำต่อเลย”
โทราโอะนิ่งเงียบไปสักพักก่อนเอวสอบจะเริ่มขยับเชื่องช้าแต่หนักหน่วง
ทุกจังหวะที่โถมเข้าหานั้นทั้งหนักแน่นและสอดเข้าไปลึกจนผมหลุดคำรามเสียงต่ำอยู่ในลำคอ
อารมณ์ที่เพิ่งมอดดับถูกจุดประกายขึ้นอีกหน จนต้องจับแก่นกายของตัวเองพร้อมขยับให้เป็นจังหวะเดียวกัน
“อ่า
เร็วอีก” ปากก็เอ่ยเร่งให้อีกฝ่ายเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
“ใจเย็นๆ
ครับ” โทราโอะปรามแต่สะโพกกลับขยับอย่างรวดเร็วตามคำขอ
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั่วทั้งห้อง
พอๆ กับลมหายใจของเราที่เริ่มกระชั้นชิดตามแรงอารมณ์
“อ๊ะๆ”
โทราโอะทำให้ผมครางร้องจนแทบไม่เป็นภาษา
“อ่า
ลูฟี่” เขาสาวสะโพกถี่ๆ พลางสอดท่อนแขนเข้ามากอดร่างผมไว้ก่อนสาวสะโพกเร็วขึ้น ทำให้แผ่นหลังของผมเสียดสีกับแผงอกแกร่งอย่างช่วยไม่ได้
ไอร้อนที่เกิดขึ้นยิ่งปลุกปั่นอารมณ์ของเราให้เลยเถิด
นอกจากโทราโอะจะกระแทกแก่นกายเข้ามาอย่างหนักหน่วงแล้ว ตัวผมเองก็ตอบสนองอย่างเร่าร้อนไม่ต่างกัน
เมื่อไม่มีใครคอยห้ามปราม ทำนองรักในครั้งนี้จึงบรรเลงต่อเนื่องจนกระทั่งแก่นกายร้อนในร่างของผมกระตุกเกร็งแล้วฉีดพ่นน้ำรักเข้ามาจนรู้สึกล้นปรี่
“อ่า”
เราสองครางร้องอย่างสุขสมกับบทรักอันน่าประทับใจ
“ผมเริ่มต่ออีกรอบได้ไหม”
ยังไม่ทันถอนกายออก โทราโอะก็กระซิบถามทันควัน จนถูกตวัดสายตามอง
ผมจ้องสบตาเขานิ่งงันจนอีกฝ่ายกลบเกลื่อนด้วยการฉีกยิ้มแป้นแล้นใส่ “นะครับ...”
แถมอ้อนด้วยถ้อยคำน่ารักนั่นอีก
“ครั้งเดียวพอนะ”
“ครับ!” เขาขานรับพร้อมจัดการพลิกร่างของผมนอนนอนราบ
ส่วนตัวเองก็ขึ้นคร่อมทับ ร่างกายในส่วนที่เชื่อมกันอยู่จนหลุดออกจากกันชั่วขณะ
“อ๊ะ”
ผมเบิกตาโตเพราะรับรู้ถึงความโล่งที่ช่องทางด้านหลังอย่างชัดเจน
“เดี๋ยวเสร็จแล้วผมจะเอาออกให้”
โทราโอะเงยขึ้นมาสบตา เจ้าตัวขยับเตรียมความพร้อมให้ตัวเองอีกครั้งจนผมทนความประเจิดประเจ้อของเขาไม่ไหว
ก่อนเป็นฝ่ายเบนหน้าหลบ ผมหลับตาลงพร้อมปล่อยให้สมองคิดจินตนาการไปเอง
หลังจากนั้นไม่นาน
ทำนองรักครั้งใหม่ก็ถูกบรรเลงขึ้นจนผมหลุดครางจนลำคอแหบแห้ง
กว่าโทราโอะจะหยุดและทิ้งตัวลงมานอนข้างๆ
ผมก็หมดแรงจะขยับตัวทำอะไรแล้ว “นายเอาแรงมาจากไหนมากมาย ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง”
“ความหื่นล้วนๆ
เลย” โทราโอะพูดแขวะตัวเองก่อนหัวเราะคิกคัก เขาขยับตัวนอนตะแคงข้างก่อนดึงร่างผมเข้าไปกอดแนบอก
เสียงหัวใจของผมยังคงเต้นกระหน่ำอยู่ในอกข้างซ้ายของเขา
“แลกหัวใจกันได้แล้ว”
“ไม่ใช่ว่าเราแลกกันแล้วเหรอ”
โทราโอะเล่นมุกจนผมเผลอกลอกตามองบน คนเรามันจะอ้อร้อเก่งขนาดนี้เชียวหรือ
“อย่ากลับคำสิ”
“ผมไม่ได้พูดว่าจะไม่แลกสักหน่อย”
เขาหัวเราะขำจนร่างกายสั่นสะเทือน
ผมหลุบสายตามองมือหนาซึ่งขยับขึ้นวางทาบเหนือแผงอกด้านซ้ายของตัวเองก่อนใช้พลังจากผลโอเปะควักเอาหัวใจออกมา
เขาทำแบบเดียวกันบนหน้าอกของผม
ตึกตักๆ
หัวใจสองดวงในมือสองข้างของเขาเต้นเป็นจังหวะสอดประสาน
ก่อนที่มันจะถูกยัดกลับเข้ามาในช่องอกอันว่างเปล่าของผม ทันทีที่ได้หัวใจตัวเองกลับมา
รอยยิ้มบางก็จุดอยู่อยู่มุมปากอย่างห้ามไม่อยู่
ผมวางมือทาบมันลงบนนั้นอย่างทะนุถนอมก่อนช้อนตาขึ้นมองสบกับอีกฝ่าย
“ขอบใจนะที่รักษามันอย่างดี”
“อืม”
เขาครางรับด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม โทราโอะกระแอมไอแก้เขินจนผมต้องโน้มตัวเข้าไปใกล้ก่อนกระซิบข้างหูว่า
“ขอบใจที่รักฉันนะ”
ก่อนจะผละออกมาแล้วส่งยิ้มกว้าง
โทราโอะทำหน้าตาแปลกประหลาดก่อนมุดซุกคอผมเพื่อหลบเลี่ยงสายตาจากผม
เขาส่งเสียงพึมพำอยู่แบบนั้นจนผมหลุดหัวเราะขำ
ช่างโชคดีจริงๆ
ที่ผ่านพ้นเรื่องร้ายเหล่านั้นมาได้...แล้วก็โชคดีจริงๆ
ที่ข้างกายผมมีคนที่รักเพิ่มมาอีกตั้งหนึ่งคน
ผมหลุบสายตามองกลุ่มผมสีดำยุ่งเหยิงของอีกฝ่ายก่อนยกมือสางให้มันเป็นทรงเช่นเดิม
พร้อมกระซิบถ้อยคำที่คาดว่าอีกฝ่ายอยากฟังมากที่สุดออกไป
“ฉันรักนายนะ
โทราโอะ”
++++++++++++++++++
กลับไปอ่านที่บทความหลักด้วยนะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น