วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 03 [cut]





3


เช้าวันถัดมาผมเดินออกมาจากห้องนอนในสภาพเพิ่งตื่น หน้ายังไม่ได้ล้างฟันก็ยังไม่ได้แปรง แต่เพราะว่าหิวน้ำมากเลยต้องถ่อสังขารเข้ามาในครัว ผมรินน้ำใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นดื่มด้วยความที่เซ่อนอนจึงเผลอทำน้ำหกใส่ตัวเอง

“บ้าเอ้ย” ผมสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ตอนที่มองหาทิชชู่ก็เผลอสบตากับร่างสูงที่นั่งเท้าคางจ้องอยู่ก่อนแล้ว เขามองมาที่ผมราวกับสัตว์ป่าที่กำลังมองเหยื่อ ผมตาสว่างแทบจะทันที

!!!

“ออกมาในสภาพนี้ ไม่กลัวหรือไง” เสียงทุ้มถาม

“คุณ!” ผมไม่รู้จะพูดคำไหนออกมาก่อน ในหัวมันตีกันไปหมด

“นอนน้ำลายไหลด้วย” เขาชี้มาที่มุมปากของผม มือสองข้างรีบยกขึ้นมาปิดปากตัวเองแล้วหันหลังให้อีกฝ่าย ให้ตายสิ ผมไม่เคยรู้สึกอายขนาดนี้มาก่อนเลย โดฟลามิงโก้เปลี่ยนไปมาก เขาทำให้ผมอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ

เมื่อก่อนไม่เห็นจะมานั่งจับผิดผมแบบนี้เลย!

ฟุดฟิดๆ
เสียงสูดลมหายใจดังใกล้ใบหูจนต้องหันกลับไปทันที ใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่ใกล้มากจนปลายจมูกของผมสสัมผัสกับปลายจมูกเขาแผ่วเบา เพียงแค่นี้ก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งหน้า ร่างผมเกือบทรุดลงไปกองกับพื้นดีที่ยังตั้งหลักได้ทัน
ก่อน

“เอามือปิดปากทำไม” เขาถามพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นๆลงบนใบหน้าของผม

“ออกไป” ผมพูดทั้งที่ยังใช้มือปิดปาก เพราะยังไม่ได้แปรงฟันเลยกลัวว่าจะมีกลิ่นปาก แต่เหมือนเขาจะไม่เข้าใจท่าทางที่ผมแสดงออก ใบหน้าคมยื่นเข้ามาใกล้พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆตรงมุมปาก

“อายเหรอ”

“บ้า!” ผมดันแผ่นอกของเขาให้ถอยออกห่าง แต่ติดตรงที่เขาดันรวบมือของผมเอาไว้ก่อนจะเบียดร่างกายเข้าหา แผ่นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดกับตัวผมจนรู้สึกร้อน

ผมก็แค่ผู้ชายคนนึงนะ ตอนเช้าๆแบบนี้มันต้องตื่นง่ายอยู่แล้วไหม และการที่เขาเบียดร่างกายเข้ามานี่หมายความว่ายังไง เขาต้องการอะไรกันแน่

“ลูฟี่” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดหลังมือของผมที่ปิดปากตัวเองอยู่  “เธอน่ะ รู้สึกอยู่ใช่ไหม”

บ้า! ใครเขาจะพูดออกไปละ

 “ให้ช่วยไหม” ร่างของผมถูกดันจนชิดกับขอบโต๊ะกินข้าว แต่โดฟลามิงโก้ยังไม่หยุดแค่นั้น เขาดันตัวเองเข้ามาเรื่อยๆจนแผ่นหลังของผมมันเอนลงแนบไปกับโต๊ะ ผมส่ายหน้าพัลวันเพราะไม่รู้ว่าไอ้คำว่าช่วยของเขามันจะมีความหมายแบบไหนกันแน่

“แต่เธอไม่ไหวแล้วนะ”

“อึก” ผมครางออกมาเพราะโดฟลามิงโก้แทรกร่างกายตัวเองเข้ามาตรงระหว่างขาของผม บดเบียดร่างกายเข้าหาจนความรู้สึกที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาขยับร่างกายให้กระแทกกันแผ่วเบาเหมือนพยายามปลุกอารมณ์ให้ผมไปพร้อมๆกัน

“เธอปวดใช่ไหมล่ะ”

“มะ...อึก” ผมปฏิเสธได้ไม่เต็มเสียงก็เพราะเขากระแทกร่างกายเข้ามาย้ำๆ ทั้งที่เราไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออกเลยแต่มันกลับทำให้ความรู้สึกยิ่งลุกโชน โดฟลามิงโก้เคลื่อนใบหน้าขึ้นมากดจูบที่หลังมือของผมก่อนจะตวัดลิ้นเลียจนมันเปียกชื้น ลิ้นร้อนไม่หยุดแค่นั้นเพราะเริ่มลากลงมาที่แผ่นอกของผมต่ำลงมาเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้สัมผัสตรงๆ เพียงแค่ลากริมฝีปากผ่านเท่านั้นแต่มันก็ทำให้ผมสะท้านไหวไปทั้งร่าง

มือของเขาลูบที่ต้นขาของผมก่อนจะขย้ำลงมาอย่างหนักมือ มันใกล้เข้ามาที่จุดอ่อนไหวเรื่อยๆก่อนจะหยุดลงจนตัวผมเกร็งด้วยความรู้สึกปั่นป่วน

“ตอบมาสิ ว่าอยากให้ฉันช่วยไหม”

“อึก” ผมกัดริมฝีปากเอาไว้ รู้สึกเหนื่อยราวกับเพิ่งไปวิ่งมารธอนมาหยกๆ

พอเห็นว่าผมไม่ยอมตอบเขาก็เริ่มจะสัมผัสผมมากขึ้น ริมฝีปากร้อนกดจูบลงบริเวณท้องน้อยและลากต่ำลงไปเรื่อยๆ ส่วนมือข้างที่ว่างก็ดันขาของผมให้ชันเข่าขึ้น เขาบรรจงจูบที่ซอกขาด้านในแล้วดูดเม้มจนมันขึ้นรอยแดง ผมอยากจะร้องห้ามแต่ว่าตอนนี้ไม่มีแรงเลย

“อึก” ได้แต่กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงร้องน่าเกลียดนี่เอาไว้ในลำคอ

“เธอน่ารักมากเลยนะ ลูฟี่” เขาพูดชมก่อนจะรั้งกางเกงของผมออกจากร่าง ช่วงล่างรู้สึกเย็บวาบจนต้องหนีบขาเข้าหากัน แต่มันติดที่ว่ามือหนารั้งขาผมเอาไว้น่ะสิ โดฟลามิงโก้ไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้น เขายกยิ้มให้ก่อนจะก้มหน้าลงที่ระหว่างขาของผม

นี่อย่าบอกนะว่า...

“อ๊ะ!” ผมร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดเลียที่ส่วนอ่อนไหว ผมหนีบขาเข้าหากันอีกครั้งแต่มันติดศีรษะของโดฟลามิงโก้ ผมสะท้านหอบพลางยันตัวขึ้นมากึ่งนั่งกึ่งนอน อยากจะดันตัวเขาออกไปจากร่างกายของผมเสียเดี๋ยวนี้ และแม้ว่าสมองจะคิดแบบนั้นแต่ร่างกายกลับปฏิเสธที่จะทำมัน มือของผมกลับสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีทองแล้วขยำระบายความเสียวซ่าน

“อ๊ะ! อย่า...”

ผมร้องห้ามได้แค่นั้น ยิ่งแสดงท่าทางขัดขืนออกไปร่างกายของผมก็ยิ่งถูกอีกฝ่ายทรมานมากยิ่งกว่าเดิม โพรงปากนุ่มนิ่มครอบครองตัวตนของผมเข้าไปทั้งหมด ดูดกลืนเหมือนกับมันเป็นของที่กินได้ ผมเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียว ดึงผมของอีกฝ่ายเอาไว้เพื่อผ่อนจังหวะที่อีกฝ่ายขยับปาก

“ชะ ช้า” ผมบอกด้วยเสียงกระท่อนกระแท่น

โดฟลามิงโก้หัวเราะในลำคอก่อนจะปล่อยมือของผมให้เป็นอิสระ เขาใช้มือข้างนั้นสอดประสานกับมือผมพร้อมกับเร่งจังหวะการขยับริมฝีปาก เสียงหยาบโลนดังก้องไปทั้งห้อง ทั้งที่มันน่าอายแต่ร่างกายผมกลับตอบสนองต่อเขาอย่างดีเยี่ยม

“อ๊ะ มิงโก้ อึก!” ผมพูดแทบไม่เป็นภาษา ร่างกายบิดเร่าด้วยความรู้สึกที่พุ่งทะยาน ยิ่งเขาทำให้ผมมากเท่าไรร่างกายของผมก็ตอบสนองมากเท่านั้น

ไม่ไหวแล้ว ผมจะเสร็จอยู่แล้ว

ผมจิกผมเขาขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายถอนริมฝีปากออก ไม่อยากปล่อยทั้งๆที่เขายังครองครองตัวผมอยู่ เสียงคำรามดังอยู่ในลำคออีกฝ่ายก่อนที่ดวงตาคมจะมองผมดุๆ เขาจ้องสบตากับผมขณะที่พยายามพาผมไปถึงฝั่งฝัน

“อย่า...พะ...พอ” ผมบอกพลางดันเขาออกอีกครั้ง โดฟลามิงโก้ดูจะขัดใจเขาเลยดึงมือของผมเอาไปจับไว้แน่น ผมแอ่นร่างกายตอบรับฝีปากของเขาทั้งยังพยายามกลั้นความรู้สึกอยากปลดปล่อยเอาไว้  

 มือหนาที่จับมือของผมบีบกระชับแน่น ดวงตาของเขากำลังบอกกับผม...

“อึก อื้อ มิงโก้” สุดท้ายผมก็กลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ร่างของผมกระตุกเกร็งก่อนที่น้ำขาวขุ่นซึ่งไม่ได้ปลดปล่อยออกมานานตลอดสามเดือนพ่นเข้าไปในปากของโดฟลามิงโก้ อีกฝ่ายไม่ได้คายทิ้งแต่เขากลับกลืนมันลงไปทั้งหมด เสียงดูดกลืนน้ำรักดังขึ้นท่ามกลางเสียงหอบหายใจของผม

“แฮ่กๆ” ผมทำไปแล้ว

บ้าจริงๆ


 +++++++++++++++++

กลับไปอ่านที่เว็บเด็กดี 





ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น

[Doflamingo x Lucy] Who You Are : บทที่ 4 [80%]

                โดฟลามิงโก้เดินกลับมาที่เตียงอีกครั้ง เขาปีนขึ้นเตียงและคร่อมทับร่างของลูซี่ไว้ มือหนาปัดป่ายทั่วเรือนร่างบอบบางแ...