วันอาทิตย์ที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2559

NIGHTMARE :: First time [CUT]


NIGHTMARE :: First time [CUT] 





“ฉันทนมาได้ยังไงตั้งสามปี...ตอนนี้แค่สามวินาทีก็แทบจะไม่อยากทนแล้ว” เขาแซวขำๆ ก่อนเร่งจังหวะการขยับมือให้เร็วขึ้นกว่าเดิม ตัวผมแอ่นขึ้นด้วยความเสียวสะท้านที่พุ่งพล่านทั่วร่างกาย จนเผลอเชิดใบหน้าขึ้น


                “อ๊ะๆ”


                “อ่า ลูฟี่” เขาดูดผิวอ่อนบริเวณซอกคอของผมแล้วผละออกมาจ้องสบตากัน “รู้สึกดีใช่ไหม”


                “อือ!” ผมส่งเสียงขู่เขาอยู่ในลำคอ หลังจากนั้นไม่นานความอัดอั้นก็ปะทุออกมาเต็มฝ่ามือของคิด เขาหัวเราะในลำคอแล้วใช้ลิ้นตวัดเลียคราบน้ำรักของผมที่เปื้อนอยู่บนฝ่ามือ


                “หวาน” เสียงทุ้มต่ำกระซิบบอก คิดพยุงตัวผมขึ้นเพื่อที่เขาจะได้เปลี่ยนท่านั่ง ผมเกือบจะเปลี่ยนใจและเดินออกจากอ่างนี่แล้ว ถ้าไม่ติดว่าโดนฝ่ามือหนารั้งข้อมือเอาไว้ก่อน


                “ผมไม่อยู่แล้ว”


                “อย่าใจร้ายนักสิ” เขาว่าเสียงตัดพ้อและฉุดตัวผมให้นั่งลงระหว่างขาของเขา แผ่นหลังผมกำลังแนบสนิทไปกับมัดกล้ามแน่นๆ ของอีกฝ่าย ยามที่เขาโน้มกายเข้ามา แผ่นหลังของผมก็ยิ่งเบียดสีกับลำตัวเขามากเท่านั้น จนเหมือนแรงเสียดสีนี้จะจุดประกายไฟให้แผดเผาร่างกายของเราทั้งสอง


                “ให้ฉันนะลูฟี่”


                “...” ผมเงียบ แต่ในใจนี่โอนอ่อนให้เขาไปแล้ว


                “ลูฟี่...” เขาเรียกด้วยน้ำเสียงเว้าวอน


                “ชิจะทำก็ทำสิ ขืนยังพูดอยู่อีกผมจะออกไปแล้วนะ” ผมดุเขาเสียงแข็งทว่ากลับร้อนผ่าวทั่วใบหน้า


                ผมเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่านี่มันเป็นครั้งแรกที่เราสองคนมาถึงขั้นนี้กัน


                “ครับ”


                หลังจากเขารับคำ คิดก็จับตัวผมให้กลับไปนั่งตักอีกครั้ง เพียงแต่ยังคงหันหลังให้เขาอยู่ดี การเคลื่อนไหวของเราสองคนทำให้น้ำในอ่างที่เปิดทิ้งไว้กระฉ่อกล้นออกเป็นพักๆ บรรยากาศระหว่างเรากลับมาเงียบสนิทแต่ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่ทำอะไร คิดลากฝ่ามือลงบนต้นขาของผมและวนๆ อยู่แถวๆ ช่องทางด้านหลัง ยิ่งเขาลูบๆ คลำๆ แบบนั้น ผมก็ยิ่งหดเกร็งร่างกาย มันแอบลุ้นอยู่นิดๆ ว่าเขาจะใส่เข้ามาตอนไหน


                ผมกลัวว่ามันจะเจ็บ


                “ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นหรอกน่า ไม่ทำแรงหรอก” คิดพูดปลอบ ซึ่งไม่ได้ช่วยลดอาการเกร็งของผมลงเลยแม้แต่น้อย ก็เขาเล่นเป่าลมหายใจใส่ใบหูของผมนี่นา


                “อื้อ!” คิดสอดใส่นิ้วเข้ามาข้างในเพื่อขยายช่องทางให้กับผมก่อน นิ้วเรียวยาวคว้านเข้ามาในร่างกายของผมลึกมากจนแทบสุดโคนนิ้ว


                “เก่งมาก เด็กดี” เขาเอ่ยชมพร้อมทั้งขบติ่งหูของผมเล่น ผมคว้ามือเขามาจับเอาไว้และสอดประสานลงไป คิดหัวเราะขำขันแต่ก็ขยับนิ้วไม่หยุด ยิ่งเวลานิ้วกระแทกโดนจุดเสียวผมก็ยิ่งบีบมือของเขาแน่น


                หลังจากเตรียมความพร้อมให้ผมเสร็จ คิดก็จับตัวผมพลิกให้หันเข้าหา เราสองคนประสานสายตากัน คิดยิ้มให้ก่อนเกลี่ยแก้มของผมเล่น


                “รู้หรือเปล่า ว่าฉันรักนาย”


                “อืม...รู้” ผมตอบรับอ้อมแอ้มและหลุบสายตาลงต่ำ ผมไม่อาจจ้องสบตากับเขานานๆ ได้หรอก เพราะแค่นี้ร่างกายของผมก็ไร้เรี่ยวแรงแล้ว


                “ถึงนายไม่พูดมันออกมาตอนนี้ แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่พูด” เขายิ้มรับและดันตัวผมให้ยกขึ้น แก่นกายร้อนๆ ของเขาบวมเป่งและเป็นสีแดแงจัดด้วยแรงอารมณ์ คิดค่อยๆ สอดตัวตนของเขาเข้ามาจนมิด ผมซูดปากเมื่อความคับแน่นกำลังคืบคลานไปทั่วท้องน้อย คิดครางในลำคอดด้วยความพอใจ เขาระดมจูบที่ใบหน้าของผมจนรู้สึกจั๊กจี้


                “มันดีสุดๆ เลย”


                “อื้อ!” ผมส่งเสียงประท้วงเมื่อแก่นกายร้อนกระแทกเข้ามาซ้ำๆ คิดเหมือนเครื่องยนต์ที่เวลาติดเครื่องแล้วมันก็ยากที่จะดับ เขาขยับสะโพกเข้าออกจนน้ำในอ่างกระเพื่อมเป็นคลื่นๆ ทั้งคลื่นน้ำและเสียงผิวเนื้อกระทบกับน้ำดังต่อเนื่องเป็นจังหวะ คิดดึงแขนของผมให้โอบกอดรอบคอของเขา จากนั้นก็เร่งจังหวะให้เร็วขึ้น


                “อ๊ะๆ”


                “ร้องดังๆ สิ” เขารัวสะโพกเข้าหาเร็วกว่าเดิมเพื่อทำให้ผมครางออกมาสุดเสียง ซึ่งมันก็ได้ผล ผมดิ้นพล่านอยู่บนตักของเขาด้วยความทรมานปนสุขสม  คิดขบกัดที่ร่างกายของผมแทบทุกตารางนิ้ว  กว่าเขาจะปลดปล่อยออกมาก็เล่นเอาผมเสียงแหบและหมดเรี่ยวแรง ผมทิ้งตัวเอนพิงอกเขาขณะที่อีกฝ่ายกำลังชำระร่างกายให้


                ยังดีที่คิดทำแค่รอบเดียว ไม่งั้นผมคงจะเดี้ยงคาห้องน้ำแน่ๆ





+++++++++++++++++++++++++++++++++++++



กลับไปอ่านส่วนที่เหลือ




วันจันทร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2559

[Law x Luffy] I really love you so much : 13 [CUT]








[Law x Luffy] I really love you so much : 13 [CUT ครบ]









                “จะทิ้งฉันไว้ได้ไง ไปพร้อมๆ กันสิ” เขาบอกพลางกดปิดช่องทางระบายอารมณ์ของผมไว้ไม่ให้ได้ปลดปล่อย


                “อึก อื้อ!” ผมกัดริมฝีปากแน่นเมื่อไม่ได้ปลดปล่อยอย่างที่ต้องการ มันปวดตุ้บๆ จนแทบจะขาดใจตาย โทราโอะเงยหน้าขึ้นมาช้อนจูบเพราะผมอยู่สูงกว่า ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยความเสน่หา เรียวลิ้นชื้นเกี่ยวกระหวัดกันซ้ำๆ ผมทำใจกล้ากอบกุมส่วนอ่อนไหวของเขาแล้วเริ่มขยับ โทราโอะครางต่ำอยู่ในลำคอซ้ำๆ ด้วยความพอใจ


                “อ่า ลูฟี่ เร็วอีกนิด” เสียงแหบพร่าเพราะเต็มไปด้วยอารมณ์ดูเซ็กซี่มาก ผมเร่งจังหวะให้เขาตามคำขอก่อนจะพูดด้วยเสียงกระท่อนกระแท่น


                “ไม่ใส่เข้า...เข้า...มา ใช่ไหม” โทราโอะฉีกยิ้มกว้างแล้วดันตัวผมให้นอนคว่ำหน้าลงกับเตียง ไม่พูดพร่ำทำเพลงความคับแน่นก็เข้ามาเล่นงานเมื่อเขาสอดใส่เข้ามาในตัวผม


                ผมไม่น่าชี้โพรงให้กระรอกเลย



                “อ๊ะๆ” โทราโอะสวนสะโพกถี่ยิบราวกับจะเอาคืนเรื่องที่เขาโดนเอสพูดแขวะมาก่อนหน้านี้ ผมร้องครางเสียงหลงจนกระทั่งริมฝีปากนุ่มๆ ขยับเข้ามากระซิบชิดใบหู


                “ร้องดัง เดี๋ยวพี่ชายนายตื่นนะ” ผมเอามือปิดปากแทบไม่ทัน เพราะมัวแต่ปล่อยสติไปกับอารมณ์จึงลืมคิดไปว่าคืนนี้เอสก็อยู่ด้วย โทราโอะหัวเราะอย่างนึกสนุกก่อนถอนกายออกไป เขาอุ้มผมในท่าของลูกลิงไปยังผนังห้องซึ่งกั้นระหว่างห้องนอนของโทราโอะกับห้องที่เอสหลับอยู่ เหงื่อผมผุดซึมมาตามไรผม เริ่มตระหนักได้แล้วว่าเขากำลังจะทำอะไร


                “อย่านะ เดี๋ยวเอสตื่น” ผมร้องห้ามเสียงเบา แต่เขาฟังผมซะที่ไหนล่ะ โทราโอะปล่อยตัวผมให้ยืนเองและดันเข้าหาผนังห้อง จากนั้นก็ใส่เข้ามาอีกครั้งจนผมแทบทรุดลงไปกองที่พื้น


                ให้ผมตั้งตัวก่อนไม่ได้หรือไงเล่า!




ต่อ





              “อ่า” เขาส่งเสียงออกมาด้วยความสุขสมและฝังคมเขี้ยวลงบนลาดไหล่เนียน ผมเชิดใบหน้าขึ้นจนแผ่นอกแนบสนิทกับผนัง มือสองข้างครูดผนังห้องเมื่อส่วนร้อนผ่าวในร่างกายกระตุกถี่ยิบ โทราโอะทั้งกัดและจุมพิตแผ่วเบาจนผมตามอารมณ์ไม่ทัน ตั้งแต่มีเซ็กส์กันมาไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่ผมจะสิ้นท่าขนาดนี้ อาจจะเป็นเพระว่าตอนนี้ภายในห้องไม่ได้มีแค่เราสองคนด้วยก็ได้เลยยิ่งทำให้ผมตื่นเต้นสุดๆ


                “แอ่นก้นหน่อย” เขากระซิบชิดใบหูพลางงับติ่งหูผมเล่น


                “อื้อ” ผมทำตามที่เขาสั่งอย่างไร้สติ ความซวยของผมยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ โทราโอะจงใจกระแทกแรงๆ จนร่างผมชนกับผนังห้อง ผมไม่รู้ว่ากำแพงนี้จะหนาพอกักกั้นเสียงหยาบโลนเหล่านี้ได้หรือเปล่า


                ตึกๆ


                ยิ่งเขาโถมตัวเข้าหาผมแรงเท่าไร เสียงร่างกายของเราที่กระแทกกันก็ยิ่งดังขึ้นเท่านั้น มันดังอยู่แบบนั้นเกือบครึ่งชั่วโมงจนผมเมื่อยขา ผมโอบรอบลำคอของโทราโอะไว้และหอบหายใจหนัก


                “แฮก เตียง...ไปที่เตียง”


                “ไม่” เขาดื้อรั้นแถมยังเร่งจังหวะเร็วขึ้นอีกเท่าตัว ผมร้องครางเสียงหลงยามที่โดนเล่นงานจุดเสียวซ้ำๆ จนแล้วจนเล่า เขาก็เสร็จในตัวของผม



                แฮกๆ ผมจะไม่ยอมเขาง่ายๆ อีกแล้ว



+++++++++++++++++++
ครบ

                

วันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2559

[Law x Luffy] I really love you so much : 02 [CUT]



[Law x Luffy] I really love you so much : 02 








“อึก...อ๊ะ!” ผมร้องเสียงหลงเพราะนิ้วเรียวยาวสอดเข้ามาข้างในโดยไม่รู้ตัว ขณะที่ฝ่ามือโดนกัด ท่อนล่างของผมก็โดนเล่นงานไม่ต่างกัน มีไม่กี่ครั้งที่เขาจะทำรุนแรงกับผมและทุกๆ ครั้งก็ล้วนมาจากสาเหตุที่เขาหึงหวงจนเกินเหตุ ไม่ว่าจะพยายามบอกเขาสักกี่ครั้งว่าผมกับโซโลไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกัน เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพียงเท่านั้น


“ลอว์มันเจ็บนะ” ผมตะโกนชื่อของเขาที่ไม่ค่อยได้เรียกบ่อยเท่าไร ร่างสูงชะงักและปล่อยมือผมให้เป็นอิสระ ดวงตาสีเข้มจ้องมองราวกับจะฉีกร่างผมเป็นชิ้นๆ และที่ผมเกลียดมากที่สุดก็คือรอยยิ้มแสยะที่เขากำลังมอบให้ผมตอนนี้


มันเจ็บยิ่งกว่าโดนกัดเสียอีก ผมไม่ชอบที่เขาทำเหมือนเยาะเย้ยใส่


“นายน่ะ...ไหนว่ารักกันไง” ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ทั้งเจ็บและกลัวเขาจับใจ


“ก็เพราะว่ารักนี่แหละถึงได้จะบ้าตาย” เขาตอบเสียงแข็ง นิ้วเรียวยาวที่อยู่ในร่างกายขยับเข้าออกช้าๆ ผมว่าครั้งนี้คงจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดแน่ๆ


ขณะที่กำลังเหม่อคิดตัดพ้ออีกฝ่ายอยู่ในใจ โทราโอะก็ทาบกายลงมาอย่างแนบแน่น ลำตัวเราสองคนสัมผัสกันทุกส่วน บดเบียดราวกับจะหลวมรวมให้เป็นร่างเดียวกัน ริมฝีปากร้อนขบเม้มทั่วแผ่นอกของผมเพื่อสร้างรอยแดงจ้ำเอาไว้ สัมผัสเร่าร้อนเริ่มเคลื่อนลงต่ำให้ผมผวาเล่นเนื่องจากลมหายใจร้อนระอุเป่ารดท้องน้อย ผมไม่รู้ว่าเขาจะทำยังไงต่อไป การกอดกันครั้งนี้มันแตกต่างออกไปมาก


หมับเฮือก


ผมผวาตัวขึ้นนั่งและก้มมองศีรษะของเขาที่อยู่ระหว่างขาทั้งสองข้าง โทราโอะไม่เคยใช้ปากกับผม เพราะงั้นการที่ลิ้นร้อนกำลังตวัดเลียความเป็นตัวผมอยู่ตอนนี้จึงสร้างความเสียวซ่านและทรมานผมอยู่กลายๆ มันเหมือนจะถึงจุดสุดยอดในทันทีแต่ก็ไม่ถึง



“อ๊ะ โท...อื้อโทราโอะ” ผมกัดฟังเรียกชื่อเขา ร่างกายบิดเร่าด้วยความทรมาน ก่อนดันไหล่กว้างออกแต่ก็โดนขืนไว้ พอดันเข้ามากๆ เขาก็เร่งจังหวะขึ้นจนเรี่ยวแรงผมเหือดหาย หยาดน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่     



ผมเชิดหน้าขึ้นเมื่ออารมณ์มาถึงจุดสูงสุด ร่างกายกระตุกช้าๆ ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามออกมา ลิ้นร้อนกวาดเลียและดดกลืนมันลงคอ ผมไม่อยากให้เขาทำแบบนี้ มันสกปรก


“โท...โอะ” เสียงผมขาดห้วงด้วยความเหนื่อยหอบ 


เราสองคนสบตากันหลังจากที่เขาจัดการให้ผมเสร็จแล้ว ใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้ามาใกล้ก่อนบดจูบลงมา ผมยังได้กลิ่นคาวของน้ำรักตัวเองในริมฝีปากเขา แต่ทว่าความเร่าร้อนที่อีกฝ่ายมอบให้กลับกลบอาการขยะแขยงไว้จนหมด นอ้วเรียวยาวที่เบิกทางเอาไว้ก่อนหน้านี้เริ่มขยับอีกครั้งและเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ


ผมไม่มีแรงที่จะขัดขืนอีกแล้วเลยนอนหอบหายใจอยู่เงียบๆ ความรู้สึกของผมตอนนี้มันทั้งรักและหวาดกลัว ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เรายังอยู่ด้วยกันแบบนี้ ถ้าหากเขายังปล่อยอารมณ์ตามความหึงหวงและมาลงกับเซ็กส์บ่อยๆ เข้า สักวันผมอาจจะทนรับมันไม่ไหว


“โทราโอะ” ผมเรียกเขาให้เงยหน้ามาสบตากัน มือสั่นระริกยื่นไปแนบข้างแก้มอีกฝ่ายและลูบมันแผ่วเบาพร้อมฉีกยิ้มให้เขาบางๆ


“ฉันรักนายนะ” 


ผมเห็นเขาชะงักตัวก่อนที่จะถอนนิ้วออกจากร่าง สะโพกของผมถูกยกขึ้นจนเกยบนหน้าขาของเขา ความเกรี้ยวกราดในดวงตาเขาลดลงมากจนแทบจะกลายเป็นปกติ และการสอดใส่เข้ามาข้างในก็ไม่ได้รุนแรงอย่างที่ผมคิด เขาค่อยๆ ขยับเข้ามาจนสุดจากนั้นก็โถมตัวลงมากดจูบลงบนหน้าอกข้างซ้ายของผมแผ่วเบา


“ฉันรักนายจนแทบบ้าลูฟี่ อย่าทำให้หึงแบบนี้สิ” 


น้ำเสียงอ่อนโยนพร้อมกับสัมผัสอบอุ่นที่หน้าอกเกิดขึ้นอีกครั้ง ผมหยัดตัวขึ้นและเปลี่ยนตำแหน่งกับเขา โทราโอะเอนกายพิงหัวเตียงโดยมีผมนั่งคร่อมตักอยู่ แขนสองข้างของผมโอบกอดรอบลำคอแกร่งและซุกซบใบหน้าลงไป


“หายโกรธนะ” ผมกระซิบบอกเสียงเบา จังหวะสอดประสานเริ่มขยับขึ้น ผมโอนอ่อนตามการชักนำของเขา แม้จะรู้สึกว่าเขาเข้ามาลึกแต่ผมไม่อยากห้าม บางครั้งก็ต้องยอมตามใจเขาบ้าง


“จูบก่อน” 


เขากระซิบบอกจนผมดันตัวเองออกมา ประคองใบหน้าหล่อเหลาและกดจูบตามที่เขาต้องการ ราวกับว่าจูบของผมจะเป็นพลุบอกสัญญาณการเริ่มต้น สะโพกสอบขยับถี่ยิบพร้อมทั้งจูบผมแบบลึกซึ้ง ลิ้นร้อนกวาดต้อนและดูดดึงจนหยาดน้ำใสไหลออกจากมุมปาก ลมหายใจเราสองคนหอบกระเส่าแต่ก็ไม่ได้ผละออกจากกัน เสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลนดังกึกก้อง ผมร้องครวญครางและบิดร่างกายเมื่อรู้สึกว่าจะปลดปล่อยอีกครั้ง นั่นทำให้โทราโอะเร่งจังหวะมากกว่าเดิมเพื่อที่เราสองคนจะเสร็จพร้อมกัน


“อ่า ลูฟี่” เขาครางเสียงทุ้มต่ำและเรียกชื่อของผมไปด้วย จังหวะหนักหน่วงเกิดขึ้นอีกสักพักก่อนร่างของเขาจะกระตุกเกร็งแล้วฉีดพ่นน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในร่างกายของผม


“อ่า” ผมเอนตัวซบเขาอย่างหมดแรง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดใบหูผมซ้ำๆ ก่อนจะกดจูบลงมา


“อย่าไปยุ่งกับใครอีก”




“อืม” ผมขานรับและหลับตาลงด้วยความเหนื่อย



++++++++++++++++
100%

วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 08 [cut]




[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 08 [cut]



“น่ารัก” ผมพูดชมก่อนจะใช้มือบีบเค้นแก้มก้นนิ่มๆ ของเขา ลูฟี่หัวเราะในลำคอและก้มลงมาไล่จูบบนแผงอกของผม ลิ้นเล็กตวัดเลียยอดอกให้จนร่างกายผมหดเกร็ง ทุกครั้งจะมีแค่ผมที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนหรือปลุกเร้าให้เขา


“อ่า แรงอีกนิด” ผมสอดมือเข้าใต้กลุ่มผมดำสนิท ประคองเขาเพื่อช่วยควบคุมจังหวะ ผมละมือที่สอดกลุ่มผมเขาออก ก่อนจะช่วยถอดกางเกงออกให้


แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ผมมองด้วยความรักที่มีอยู่ท่วมท้น อยากจับลูฟี่ขย้ำให้เป็นก้อนๆ แล้วกลืนลงท้อง แต่ก็ต้องอดทนอดกลั้น


“ลูฟี่ เงยหน้าขึ้นสิ” ผมบอกพร้อมเชยปลายคางมนให้เงยสบตา


“หายโกรธฉันหรือยัง?” ผมถามพลางกวาดสายตามองทั่วใบหน้าหวาน เมื่อก่อนนี้เคยหลงรักยังไง ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เผลอๆ อาจจะรักมากกว่าเดิมอีก


“อืม หายโกรธตั้งแต่วันที่คุณกลับมาแล้ว”


“แล้วทำไมต้องทำมึนตึงใส่”


“ก็ผมกลัวคุณมาทำให้เจ็บอีก รู้หรือเปล่าว่าผมต้องใช้ความอดทนแค่ไหนที่จะไม่แสดงออกว่ารักคุณ” ใบหน้าหวานยู่ลง ขมวดคิ้วใส่จนผมกดจูบที่ปลายคางแผ่วเบา


“ไม่ต้องทนแล้ว ถ้ารักก็แสดงออกมา”


“อืม...อ๊ะ!” เสียงหวานครางด้วยความตกใจที่ผมสอดปลายนิ้วเข้าไป ขยับขยายช่องทางเพื่อลดความเจ็บปวดให้ ลูฟี่แอ่นอกและเชิดใบหน้าขึ้นจนผมอดใจไม่ได้เลยใช้ลิ้นตวัดชิมยอดอกสีชมพู



“อะ อือ พอก่อนๆ” ลูฟี่ผลักแผ่นอกของผมจนต้องละริมฝีปากออกจากร่างกายของเขา ตอนนี้เราทั้งสองต่างก็ต้องการซึ่งกันและกัน


“เดี๋ยวผมทำเอง” แม้จะมีท่าทีเขินอายแต่มือเล็กๆ ที่สั่นก็เลื่อนลงมากอบกุมร่างกายส่วนนั้นของผม ลูฟี่ยกตัวขึ้นนิดหน่อยและค่อยๆ กดร่างกายลงมา ให้แก่นกายร้อนหายเข้าไปในร่าง วินาทีนั้นผมอยากสวนสะโพกเข้าไปแรงๆ เพราะใบหน้าแดงระเรื่อของเขา


“ลูฟี่ เร็วๆ หน่อย” ผมเร่ง


“อึก อือ” เขากัดริมฝีปากตัวเองจนซีดเผือด ผมเลยหันเหความสนใจด้วยการดึงเข้ามาประกบจูบ แลกเรียวลิ้นร้อนๆ กับเขาจนน้ำใสๆ ไหลออกมาที่มุมปาก ผมอาศัยจังหวะนี้โอบเอวบางก่อนจะดึงลงมา แก่นกายของผมจึงเข้าไปทีเดียวจนหมด


“อ๊ะ!” ผมถอนจูบออกและปาดเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าให้เขา ลูฟี่เบ้หน้าและบิดตัวไปมา


“เจ็บหรือเปล่า”


“ไม่” เขาส่ายหน้าก่อนจะจับที่ไหล่ของผมไว้ ใบหน้าหวานเลื่อนมาซบพลางขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะช้าเนิบ จังหวะเชื่องช้ายังคงดำเนินต่อไปให้ผมทรมานเล่นๆ ดูเหมือนเขาไม่รู้นะเวลาที่ร่างกายร้อนๆ ของเขาตอดรัดผมมันทรมานแค่ไหน ผมหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆ ความปวดตรงบริเวณนั้นไม่ได้จางหายกลับทวีความรุนแรงมากกว่าเดิม


“ลูฟี่ เร็วหน่อยได้ไหม” ผมกระซิบชิดแก้มนุ่มนิ่มและใช้ลิ้นตวัดเลียเบาๆ


“อ๊ะ!” ลูฟี่ผละตัวออกมาและหยุดขยับเสียดื้อๆ เขาทอดสายตาหวานฉ่ำมองผม ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏที่ใบหน้า


“จะไม่หัวใจวายก่อนเหรอ” ยักคิ้วส่งให้อีกต่างหาก ผมเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ


“เดี๋ยวได้สลบคาอก” ผมขู่เขากลับ ได้ยินเสียงใสหัวเราะก่อนที่สะโพกนุ่มนิ่มจะขยับเร็วขึ้นโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว มันรุนแรงมากจนแทบจะเสร็จเสียเดี๋ยวนั้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังคงดำเนินต่อคลอด้วยเสียงลมหายใจหอบกระเส่าของเราสองคน คืนนี้ทำให้ผมยิ่งหลงรักลูฟี่มากกว่าเดิม แม้ว่าก่อนหน้านี้จะทุกข์ทรมานขนาดไหนก็คิดว่ามันคุ้มที่สุดแล้วที่ผมยังมีเขาอยู่ข้างๆ กาย


“อ่า ลูฟี่” ผมกอดเอวเขาและสวนสะโพกเข้าไป กระแทกกายอยู่สักพักก็ปลดปล่อยเข้าไปในร่างกายอ่อนนุ่มของลูฟี่


“แฮ่กๆ เป็นไง?”


“ก็ดี” ผมยิ้มพลางขบติ่งหูของเขาเบาๆ  “แต่ยังไม่พอแค่นี้หรอกเด็กน้อย”


“ผมหมดแรงแล้ว คุณทำเองแล้วกัน” เขาบอกพร้อมกับเอนตัวมาพิงอกผม ไม่ยอมถอนร่างกายออกแบบนี้ก็เข้าทางผมน่ะสิ


ผมผลักร่างของเขาในนอนราบกับเตียงและพลิกตัวคร่อมทับ คงไม่ต้องบอกว่าผมทำอะไรต่อไป เพราะเสียงหวานของลูฟี่ครวญครางไม่หยุด แถมผมยังช่วงชิงเวลาแห่งการหลับนอนของเขามาจนหมด กว่าจะหยุดก็เช้าตรู่ของอีกวัน


“สลบหรือยัง” ผมถามขณะที่ดึงตัวเขามากอดแนบอก ลูฟี่ปรือตาขึ้นมองก่อนจะหลับลงอีกครั้งด้วยความเหนื่อย


“อือ ตาแก่...หื่น” ปากดีจริงๆ ผมฟัดแก้มนุ่มนิ่มนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากหวานๆ ของเขา แค่แตะลงแผ่วเบาไม่ได้ล่วงล้ำแต่อย่างใด เพราะเกรงว่าอารมณ์จะตื่นขึ้นมาอีกรอบ


“หื่นกับเธอคนเดียวนั่นแหละ” 


+++++++++++++

อ่านจบแล้วกลับไปเม้นต์ให้ไรท์ด้วยนะคะ


วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 04 [CUT]




Love Me Harder : 04 


ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดพันร่างกายท่อนล่างเอาไว้ก่อนจะเปิดประตูออกมา ขาของผมที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำชะงักไปเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งอยู่รอบกาย


“ดะ...” ร่างของผมถูกกระชากจากด้านหลังจนกระแทกเข้ากับแผ่นอกแกร่ง ยิ่งเราสองคนใกล้ชิดกันมากผมก็ยิ่งได้กลิ่นรุนแรงที่มอมเมาผมทันที ความร้อนจากร่างกายอีกฝ่ายส่งผ่านเนื้อผ้ามายังตัวผมที่ท่อนบนเปลือยเปล่า ใบหน้าคมกดลงมาซบที่ไหล่ของผมนิ่งๆ


“คุณเมาแล้ว” ผมบอกเสียงเบา แต่อ้อมแขนที่กอดรั้งเอวผมไว้กระชับกอดแน่น


“...” เขาไม่พูดอะไรออกมาสักคำ ผมจึงค่อยๆแกะมือของเขาออกจากตัว


“คุณไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องทำงานด้วยนี่” ผมบอกอย่างใจเย็น


แต่ทว่าฟันแหลมคมของอีกฝ่ายกัดลงมาบนไหล่ของผมเต็มแรงจนเผลอสะดุ้งเฮือก เขาไม่ผ่อนแรงเลยสักนิดจนผมเบ้หน้าระบายความเจ็บ


“เจ็บ! ผมเจ็บ”


เขาปล่อยไหล่ของผมให้เป็นอิสระก่อนจะลากตัวผมไปโยนบนเตียง ผ้าเช็ดตัวที่ผันหลวมๆหลุดออกจนต้องรีบตะครุบเอาไว้ ผมมองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนก โดฟลามิงโก้ดูเหมือนสัตว์ป่าหิวกระหาย ดวงตาเขามีแต่ความดุดัน


“จะทำอะไรของคุณ!” ผมแหวลั่น แต่เสียงของผมมันคงส่งไปไม่ถึงเขา ร่างสูงใหญ่โถมกายเข้ามาคร่อมทับร่างของผมเอาไว้ก่อนจะกระชากผ้าเช็ดตัวออกไป ผมผวาก่อนจะเงยหน้ามองเขาด้วยความไม่เข้าใจ
นี่เขากำลังทำอะไรอยู่ ผมไม่ตลกด้วยนะ


“อย่าทำอะไรผมนะ!” ผมดันแผ่นอกกว้างเอาไว้ โดฟลามิงโก้สบถในลำคอก่อนจะกดตัวผมให้จมลงกับเตียง เขาถอดเสื้อตัวเองออกแล้วเขวี้ยงทิ้งอย่างไม่ไยดี ผมกลัวจนเหงื่อกาฬไหลออกมาเต็มฝ่ามือ พยายามเรียกสติของเขาให้กลับมา


“โดฟลามิงโก้ หยุดนะ!” ผมร้องห้าม ใบหน้าคมโน้มลงมาแล้วประกบจูบด้วยความร้อนแรง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากจนสัมผัสกับรสขมปร่าจากเหล้าที่เขาเพิ่งดื่ม แรงดูดดึงที่ปลายลิ้นทำให้ผมสั่นสะท้าน หยาดน้ำตาก็ไหลลงมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่


“แฮ่ก!” เขาไม่พูดอะไร มีเพียงเสียงหอบหายใจที่ดังขึ้นถี่ๆเท่านั้น


มือร้อนๆปัดป่ายไปทั่วร่างจนรู้สึกเจ็บ เขาเมาจนขาดสติ ไม่ยอมฟังคำพูดของผมเลย ร่างกายแน่นหนัดขยับเข้ามาแทรกกลางระหว่างขาของผม เพราะเนื้อตัวเปลือยเปล่าเลยเสียดสีกับกางเกงของเขา มันให้ความรู้สึกเสียดวูบไปทั่วท้องน้อย ไม่เพียงแค่นั้นแต่สัมผัสจาบจ้วงที่โดฟลามิงโก้มอบให้กำลังทรมานผมไม่ต่างกัน ริมฝีปากร้อนพรมจูบลงบนตัวของผม ก่อนจะขบกัดแรงๆให้สะดุ้งทุกครั้ง สัมผัสของเขาเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆจนผมต้องบีบไหล่หนาทั้งสองข้างของเขาเพื่อให้หยุด


“คุณเมาแล้ว อย่าทำแบบนี้”


“...” เขาไม่ตอบ ใบหน้าคมก้มลงไปสนใจเรือนร่างของผมต่อ จนกระทั่งแก่นกายของผมถูกลิ้นชื้นตวัดเลียเบาๆ อาการเกร็งจากความเสียวทำให้ผมเผลอบิดตัว


“อึก หยะ...”


เหตุการณ์เลยเถิดดำเนินอย่างต่อเนื่อง นิ้วเรียวยาวผลุบหายเข้ามาในร่างกายของผมด้วยความดุดัน มันขยับเข้าออกแรงๆจนเกิดเสียงน่าอาย ผมอยากให้เขาหยุดแค่ตรงนี้ แต่อีกฝ่ายไม่สนใจผมเลย โดฟลามิงโก้เอาแต่ตักตวงความสุขจากร่างกายของผมไม่หยุด ผมเจ็บทั้งกายและเจ็บทั้งใจเลยพาลให้น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มอีกครั้ง


“ฮึก ฮือ มิงโก้...” ผมร้องด้วยเสียงสะอื้น ชื่อของอีกฝ่ายเหมือนเป็นระเบิดที่พร้อมทำลายหัวใจของผม ในจังหวะที่กำลังรู้สึกเสียขวัญ อ้อมแขนแข็งแกร่งก็ดึงตัวผมเข้าไปกอดไว้แน่นพร้อมกับพูดออกมาเสียงเบา


“ลูฟี่...ขอโทษนะ”


“ฮือ คุณมันใจร้าย” ผมอดจะต่อว่าเขากลับไม่ได้ จังหวะนั้นสัมผัสร้อนผ่าวก็จ่อที่ช่องทางด้านหลัง มันค่อยๆกดสอดเข้ามาเชื่องช้า พอผมจะผละตัวหนีอ้อมแขนแกร่งก็รั้งเอาไว้ เขารั้งไว้ด้วยคำพูดที่ผมไม่คิดว่าเขาจะพูดมันออกมาตอนนี้


“ยกโทษให้ฉันนะ ฉันรักเธอจนแทบบ้าแล้ว”


“อึก” ผมสะอื้นฮัก แต่ก็มารู้สึกปวดร้าวมากขึ้นเมื่อเขากดร่างกายเข้ามาทีเดียวจนสุด ผมผวาเฮือกพลางกัดริมฝีปากระบายความเจ็บปวด ร่างกายของผมมีอาการต่อต้านสิ่งแปลกปลอม มันพยายามจะกำจัดสิ่งนั้นออกไป ทว่าโดฟลามิงโก้ไม่ยอม เขาระแทกกายเข้ามาลึกกว่าเดิมพร้อมกับแช่กายเอาไว้นิ่ง เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าพูดบอก


“รักมาก...รักเธอคนเดียว”


คำว่ารักของเขาเหมือนกับสูบเอาอาการต่อต้านก่อนหน้านี้ไปจนหมด ผมเงยหน้าขึ้นมองสบตาคมที่ฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ พยายามค้นหาความหลอกลวงที่เขาอาจจะปิดซ่อนอยู่ แต่มันกลับไม่มีเลย สายตาที่เขามองผมมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักจริงๆ


“คุณมันร้าย...แต่ผมก็ยังรัก” สุดท้ายผมก็พูดออกไปจนได้ โดฟลามิงโก้ยกยิ้มอ่อนโยนมาให้ผมกับกดจูบที่ขมับเบาๆ เขาขยับพลิกร่างของผมให้อยู่ด้านบน ส่วนตัวเองก็นั่งพิงหัวเตียงมองผมอยู่อย่างนั้น


“ฉันยอมเธอทุกอย่าง ขอแค่อย่าหมดรักกันก็พอ”


“...” ผมจ้องสบตากับเขาเนิ่นนาน ก่อนจะพยักหน้ารับ


จากตอนแรกที่ผมโดนขืนใจกลับกลายเป็นว่าผมไม่มีท่าทางต่อต้าน เพราะคำว่ารักของเขาคำเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกอย่างนี้ เหมือนกับได้ยกภูเขาหนักๆออกจากหัวใจ คงเพราะว่าผมก็เฝ้ารอคำๆนี้มานานเหมือนกัน ยิ่งเขาพูดขอโทษออกมาก่อนแล้วผมก็ยิ่งให้อภัยง่ายๆ


“จะไปช้าๆนะ” เขากระซิบบอกก่อนจะขยับสวนสะโพกเข้ามา ความเจ็บปวดยังไม่ได้จางหายไป แต่มันก็ได้รับการเยียวยาจากสัมผัสอ่อนโยนของเขา แขนทั้งสองข้างคล้องคอของโดฟลามิงโก้เอาไว้เพื่อช่วยพยุงตัวเองไม่ให้ไถลตกลงไปที่เตียง สัมผัสวาบหวามแต่อ่อนโยนยังคงดำเนินเรื่อยๆจนผมเหนื่อย แสงรุ่งอรุณออกมาต้อนรับพร้อมกับเปลือกตาที่หนักอึ้งได้ปิดลง


“ขอบใจนะลูฟี่ ขอบใจจริงๆ”


แว่วเสียงสุดท้ายที่ได้ยินกล่อมผมให้หลับสนิท แม้แต่ในความฝันก็ยังมีภาพที่ผมร่วมรักกับเขา ใบหน้าของเราทั้งสองแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม


มันคงจะเป็นฝันดีในรอบหลายเดือนเลยแหละ




++++++++++++++++++++++


[Doflamingo x Lucy] Who You Are : บทที่ 4 [80%]

                โดฟลามิงโก้เดินกลับมาที่เตียงอีกครั้ง เขาปีนขึ้นเตียงและคร่อมทับร่างของลูซี่ไว้ มือหนาปัดป่ายทั่วเรือนร่างบอบบางแ...