[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 08 [cut]
“น่ารัก” ผมพูดชมก่อนจะใช้มือบีบเค้นแก้มก้นนิ่มๆ ของเขา ลูฟี่หัวเราะในลำคอและก้มลงมาไล่จูบบนแผงอกของผม ลิ้นเล็กตวัดเลียยอดอกให้จนร่างกายผมหดเกร็ง ทุกครั้งจะมีแค่ผมที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนหรือปลุกเร้าให้เขา
“อ่า แรงอีกนิด” ผมสอดมือเข้าใต้กลุ่มผมดำสนิท ประคองเขาเพื่อช่วยควบคุมจังหวะ ผมละมือที่สอดกลุ่มผมเขาออก ก่อนจะช่วยถอดกางเกงออกให้
แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ผมมองด้วยความรักที่มีอยู่ท่วมท้น อยากจับลูฟี่ขย้ำให้เป็นก้อนๆ แล้วกลืนลงท้อง แต่ก็ต้องอดทนอดกลั้น
“ลูฟี่ เงยหน้าขึ้นสิ” ผมบอกพร้อมเชยปลายคางมนให้เงยสบตา
“หายโกรธฉันหรือยัง?” ผมถามพลางกวาดสายตามองทั่วใบหน้าหวาน เมื่อก่อนนี้เคยหลงรักยังไง ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เผลอๆ อาจจะรักมากกว่าเดิมอีก
“อืม หายโกรธตั้งแต่วันที่คุณกลับมาแล้ว”
“แล้วทำไมต้องทำมึนตึงใส่”
“ก็ผมกลัวคุณมาทำให้เจ็บอีก รู้หรือเปล่าว่าผมต้องใช้ความอดทนแค่ไหนที่จะไม่แสดงออกว่ารักคุณ” ใบหน้าหวานยู่ลง ขมวดคิ้วใส่จนผมกดจูบที่ปลายคางแผ่วเบา
“ไม่ต้องทนแล้ว ถ้ารักก็แสดงออกมา”
“อืม...อ๊ะ!” เสียงหวานครางด้วยความตกใจที่ผมสอดปลายนิ้วเข้าไป ขยับขยายช่องทางเพื่อลดความเจ็บปวดให้ ลูฟี่แอ่นอกและเชิดใบหน้าขึ้นจนผมอดใจไม่ได้เลยใช้ลิ้นตวัดชิมยอดอกสีชมพู
“อะ อือ พอก่อนๆ” ลูฟี่ผลักแผ่นอกของผมจนต้องละริมฝีปากออกจากร่างกายของเขา ตอนนี้เราทั้งสองต่างก็ต้องการซึ่งกันและกัน
“เดี๋ยวผมทำเอง” แม้จะมีท่าทีเขินอายแต่มือเล็กๆ ที่สั่นก็เลื่อนลงมากอบกุมร่างกายส่วนนั้นของผม ลูฟี่ยกตัวขึ้นนิดหน่อยและค่อยๆ กดร่างกายลงมา ให้แก่นกายร้อนหายเข้าไปในร่าง วินาทีนั้นผมอยากสวนสะโพกเข้าไปแรงๆ เพราะใบหน้าแดงระเรื่อของเขา
“ลูฟี่ เร็วๆ หน่อย” ผมเร่ง
“อึก อือ” เขากัดริมฝีปากตัวเองจนซีดเผือด ผมเลยหันเหความสนใจด้วยการดึงเข้ามาประกบจูบ แลกเรียวลิ้นร้อนๆ กับเขาจนน้ำใสๆ ไหลออกมาที่มุมปาก ผมอาศัยจังหวะนี้โอบเอวบางก่อนจะดึงลงมา แก่นกายของผมจึงเข้าไปทีเดียวจนหมด
“อ๊ะ!” ผมถอนจูบออกและปาดเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าให้เขา ลูฟี่เบ้หน้าและบิดตัวไปมา
“ไม่” เขาส่ายหน้าก่อนจะจับที่ไหล่ของผมไว้ ใบหน้าหวานเลื่อนมาซบพลางขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะช้าเนิบ จังหวะเชื่องช้ายังคงดำเนินต่อไปให้ผมทรมานเล่นๆ ดูเหมือนเขาไม่รู้นะเวลาที่ร่างกายร้อนๆ ของเขาตอดรัดผมมันทรมานแค่ไหน ผมหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆ ความปวดตรงบริเวณนั้นไม่ได้จางหายกลับทวีความรุนแรงมากกว่าเดิม
“ลูฟี่ เร็วหน่อยได้ไหม” ผมกระซิบชิดแก้มนุ่มนิ่มและใช้ลิ้นตวัดเลียเบาๆ
“อ๊ะ!” ลูฟี่ผละตัวออกมาและหยุดขยับเสียดื้อๆ เขาทอดสายตาหวานฉ่ำมองผม ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏที่ใบหน้า
“จะไม่หัวใจวายก่อนเหรอ” ยักคิ้วส่งให้อีกต่างหาก ผมเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ
“เดี๋ยวได้สลบคาอก” ผมขู่เขากลับ ได้ยินเสียงใสหัวเราะก่อนที่สะโพกนุ่มนิ่มจะขยับเร็วขึ้นโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว มันรุนแรงมากจนแทบจะเสร็จเสียเดี๋ยวนั้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังคงดำเนินต่อคลอด้วยเสียงลมหายใจหอบกระเส่าของเราสองคน คืนนี้ทำให้ผมยิ่งหลงรักลูฟี่มากกว่าเดิม แม้ว่าก่อนหน้านี้จะทุกข์ทรมานขนาดไหนก็คิดว่ามันคุ้มที่สุดแล้วที่ผมยังมีเขาอยู่ข้างๆ กาย
“อ่า ลูฟี่” ผมกอดเอวเขาและสวนสะโพกเข้าไป กระแทกกายอยู่สักพักก็ปลดปล่อยเข้าไปในร่างกายอ่อนนุ่มของลูฟี่
“แฮ่กๆ เป็นไง?”
“ก็ดี” ผมยิ้มพลางขบติ่งหูของเขาเบาๆ “แต่ยังไม่พอแค่นี้หรอกเด็กน้อย”
“ผมหมดแรงแล้ว คุณทำเองแล้วกัน” เขาบอกพร้อมกับเอนตัวมาพิงอกผม ไม่ยอมถอนร่างกายออกแบบนี้ก็เข้าทางผมน่ะสิ
ผมผลักร่างของเขาในนอนราบกับเตียงและพลิกตัวคร่อมทับ คงไม่ต้องบอกว่าผมทำอะไรต่อไป เพราะเสียงหวานของลูฟี่ครวญครางไม่หยุด แถมผมยังช่วงชิงเวลาแห่งการหลับนอนของเขามาจนหมด กว่าจะหยุดก็เช้าตรู่ของอีกวัน
“สลบหรือยัง” ผมถามขณะที่ดึงตัวเขามากอดแนบอก ลูฟี่ปรือตาขึ้นมองก่อนจะหลับลงอีกครั้งด้วยความเหนื่อย
“อือ ตาแก่...หื่น” ปากดีจริงๆ ผมฟัดแก้มนุ่มนิ่มนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากหวานๆ ของเขา แค่แตะลงแผ่วเบาไม่ได้ล่วงล้ำแต่อย่างใด เพราะเกรงว่าอารมณ์จะตื่นขึ้นมาอีกรอบ
“หื่นกับเธอคนเดียวนั่นแหละ”
+++++++++++++
อ่านจบแล้วกลับไปเม้นต์ให้ไรท์ด้วยนะคะ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น