วันอังคารที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2559

[Law x Luffy] I really love you so much : 02 [CUT]



[Law x Luffy] I really love you so much : 02 








“อึก...อ๊ะ!” ผมร้องเสียงหลงเพราะนิ้วเรียวยาวสอดเข้ามาข้างในโดยไม่รู้ตัว ขณะที่ฝ่ามือโดนกัด ท่อนล่างของผมก็โดนเล่นงานไม่ต่างกัน มีไม่กี่ครั้งที่เขาจะทำรุนแรงกับผมและทุกๆ ครั้งก็ล้วนมาจากสาเหตุที่เขาหึงหวงจนเกินเหตุ ไม่ว่าจะพยายามบอกเขาสักกี่ครั้งว่าผมกับโซโลไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกัน เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเพียงเท่านั้น


“ลอว์มันเจ็บนะ” ผมตะโกนชื่อของเขาที่ไม่ค่อยได้เรียกบ่อยเท่าไร ร่างสูงชะงักและปล่อยมือผมให้เป็นอิสระ ดวงตาสีเข้มจ้องมองราวกับจะฉีกร่างผมเป็นชิ้นๆ และที่ผมเกลียดมากที่สุดก็คือรอยยิ้มแสยะที่เขากำลังมอบให้ผมตอนนี้


มันเจ็บยิ่งกว่าโดนกัดเสียอีก ผมไม่ชอบที่เขาทำเหมือนเยาะเย้ยใส่


“นายน่ะ...ไหนว่ารักกันไง” ผมถามออกไปด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า ทั้งเจ็บและกลัวเขาจับใจ


“ก็เพราะว่ารักนี่แหละถึงได้จะบ้าตาย” เขาตอบเสียงแข็ง นิ้วเรียวยาวที่อยู่ในร่างกายขยับเข้าออกช้าๆ ผมว่าครั้งนี้คงจะต้องจบลงด้วยความเจ็บปวดแน่ๆ


ขณะที่กำลังเหม่อคิดตัดพ้ออีกฝ่ายอยู่ในใจ โทราโอะก็ทาบกายลงมาอย่างแนบแน่น ลำตัวเราสองคนสัมผัสกันทุกส่วน บดเบียดราวกับจะหลวมรวมให้เป็นร่างเดียวกัน ริมฝีปากร้อนขบเม้มทั่วแผ่นอกของผมเพื่อสร้างรอยแดงจ้ำเอาไว้ สัมผัสเร่าร้อนเริ่มเคลื่อนลงต่ำให้ผมผวาเล่นเนื่องจากลมหายใจร้อนระอุเป่ารดท้องน้อย ผมไม่รู้ว่าเขาจะทำยังไงต่อไป การกอดกันครั้งนี้มันแตกต่างออกไปมาก


หมับเฮือก


ผมผวาตัวขึ้นนั่งและก้มมองศีรษะของเขาที่อยู่ระหว่างขาทั้งสองข้าง โทราโอะไม่เคยใช้ปากกับผม เพราะงั้นการที่ลิ้นร้อนกำลังตวัดเลียความเป็นตัวผมอยู่ตอนนี้จึงสร้างความเสียวซ่านและทรมานผมอยู่กลายๆ มันเหมือนจะถึงจุดสุดยอดในทันทีแต่ก็ไม่ถึง



“อ๊ะ โท...อื้อโทราโอะ” ผมกัดฟังเรียกชื่อเขา ร่างกายบิดเร่าด้วยความทรมาน ก่อนดันไหล่กว้างออกแต่ก็โดนขืนไว้ พอดันเข้ามากๆ เขาก็เร่งจังหวะขึ้นจนเรี่ยวแรงผมเหือดหาย หยาดน้ำตาไหลออกมาอย่างห้ามไม่อยู่     



ผมเชิดหน้าขึ้นเมื่ออารมณ์มาถึงจุดสูงสุด ร่างกายกระตุกช้าๆ ก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามออกมา ลิ้นร้อนกวาดเลียและดดกลืนมันลงคอ ผมไม่อยากให้เขาทำแบบนี้ มันสกปรก


“โท...โอะ” เสียงผมขาดห้วงด้วยความเหนื่อยหอบ 


เราสองคนสบตากันหลังจากที่เขาจัดการให้ผมเสร็จแล้ว ใบหน้าหล่อเหลายื่นเข้ามาใกล้ก่อนบดจูบลงมา ผมยังได้กลิ่นคาวของน้ำรักตัวเองในริมฝีปากเขา แต่ทว่าความเร่าร้อนที่อีกฝ่ายมอบให้กลับกลบอาการขยะแขยงไว้จนหมด นอ้วเรียวยาวที่เบิกทางเอาไว้ก่อนหน้านี้เริ่มขยับอีกครั้งและเพิ่มจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ


ผมไม่มีแรงที่จะขัดขืนอีกแล้วเลยนอนหอบหายใจอยู่เงียบๆ ความรู้สึกของผมตอนนี้มันทั้งรักและหวาดกลัว ไม่รู้ว่าเมื่อไรจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เรายังอยู่ด้วยกันแบบนี้ ถ้าหากเขายังปล่อยอารมณ์ตามความหึงหวงและมาลงกับเซ็กส์บ่อยๆ เข้า สักวันผมอาจจะทนรับมันไม่ไหว


“โทราโอะ” ผมเรียกเขาให้เงยหน้ามาสบตากัน มือสั่นระริกยื่นไปแนบข้างแก้มอีกฝ่ายและลูบมันแผ่วเบาพร้อมฉีกยิ้มให้เขาบางๆ


“ฉันรักนายนะ” 


ผมเห็นเขาชะงักตัวก่อนที่จะถอนนิ้วออกจากร่าง สะโพกของผมถูกยกขึ้นจนเกยบนหน้าขาของเขา ความเกรี้ยวกราดในดวงตาเขาลดลงมากจนแทบจะกลายเป็นปกติ และการสอดใส่เข้ามาข้างในก็ไม่ได้รุนแรงอย่างที่ผมคิด เขาค่อยๆ ขยับเข้ามาจนสุดจากนั้นก็โถมตัวลงมากดจูบลงบนหน้าอกข้างซ้ายของผมแผ่วเบา


“ฉันรักนายจนแทบบ้าลูฟี่ อย่าทำให้หึงแบบนี้สิ” 


น้ำเสียงอ่อนโยนพร้อมกับสัมผัสอบอุ่นที่หน้าอกเกิดขึ้นอีกครั้ง ผมหยัดตัวขึ้นและเปลี่ยนตำแหน่งกับเขา โทราโอะเอนกายพิงหัวเตียงโดยมีผมนั่งคร่อมตักอยู่ แขนสองข้างของผมโอบกอดรอบลำคอแกร่งและซุกซบใบหน้าลงไป


“หายโกรธนะ” ผมกระซิบบอกเสียงเบา จังหวะสอดประสานเริ่มขยับขึ้น ผมโอนอ่อนตามการชักนำของเขา แม้จะรู้สึกว่าเขาเข้ามาลึกแต่ผมไม่อยากห้าม บางครั้งก็ต้องยอมตามใจเขาบ้าง


“จูบก่อน” 


เขากระซิบบอกจนผมดันตัวเองออกมา ประคองใบหน้าหล่อเหลาและกดจูบตามที่เขาต้องการ ราวกับว่าจูบของผมจะเป็นพลุบอกสัญญาณการเริ่มต้น สะโพกสอบขยับถี่ยิบพร้อมทั้งจูบผมแบบลึกซึ้ง ลิ้นร้อนกวาดต้อนและดูดดึงจนหยาดน้ำใสไหลออกจากมุมปาก ลมหายใจเราสองคนหอบกระเส่าแต่ก็ไม่ได้ผละออกจากกัน เสียงเนื้อกระทบกันอย่างหยาบโลนดังกึกก้อง ผมร้องครวญครางและบิดร่างกายเมื่อรู้สึกว่าจะปลดปล่อยอีกครั้ง นั่นทำให้โทราโอะเร่งจังหวะมากกว่าเดิมเพื่อที่เราสองคนจะเสร็จพร้อมกัน


“อ่า ลูฟี่” เขาครางเสียงทุ้มต่ำและเรียกชื่อของผมไปด้วย จังหวะหนักหน่วงเกิดขึ้นอีกสักพักก่อนร่างของเขาจะกระตุกเกร็งแล้วฉีดพ่นน้ำอุ่นร้อนเข้ามาในร่างกายของผม


“อ่า” ผมเอนตัวซบเขาอย่างหมดแรง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดใบหูผมซ้ำๆ ก่อนจะกดจูบลงมา


“อย่าไปยุ่งกับใครอีก”




“อืม” ผมขานรับและหลับตาลงด้วยความเหนื่อย



++++++++++++++++
100%

วันอาทิตย์ที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 08 [cut]




[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 08 [cut]



“น่ารัก” ผมพูดชมก่อนจะใช้มือบีบเค้นแก้มก้นนิ่มๆ ของเขา ลูฟี่หัวเราะในลำคอและก้มลงมาไล่จูบบนแผงอกของผม ลิ้นเล็กตวัดเลียยอดอกให้จนร่างกายผมหดเกร็ง ทุกครั้งจะมีแค่ผมที่เป็นฝ่ายเริ่มก่อนหรือปลุกเร้าให้เขา


“อ่า แรงอีกนิด” ผมสอดมือเข้าใต้กลุ่มผมดำสนิท ประคองเขาเพื่อช่วยควบคุมจังหวะ ผมละมือที่สอดกลุ่มผมเขาออก ก่อนจะช่วยถอดกางเกงออกให้


แก้มแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย ผมมองด้วยความรักที่มีอยู่ท่วมท้น อยากจับลูฟี่ขย้ำให้เป็นก้อนๆ แล้วกลืนลงท้อง แต่ก็ต้องอดทนอดกลั้น


“ลูฟี่ เงยหน้าขึ้นสิ” ผมบอกพร้อมเชยปลายคางมนให้เงยสบตา


“หายโกรธฉันหรือยัง?” ผมถามพลางกวาดสายตามองทั่วใบหน้าหวาน เมื่อก่อนนี้เคยหลงรักยังไง ตอนนี้ก็เป็นเช่นนั้น เผลอๆ อาจจะรักมากกว่าเดิมอีก


“อืม หายโกรธตั้งแต่วันที่คุณกลับมาแล้ว”


“แล้วทำไมต้องทำมึนตึงใส่”


“ก็ผมกลัวคุณมาทำให้เจ็บอีก รู้หรือเปล่าว่าผมต้องใช้ความอดทนแค่ไหนที่จะไม่แสดงออกว่ารักคุณ” ใบหน้าหวานยู่ลง ขมวดคิ้วใส่จนผมกดจูบที่ปลายคางแผ่วเบา


“ไม่ต้องทนแล้ว ถ้ารักก็แสดงออกมา”


“อืม...อ๊ะ!” เสียงหวานครางด้วยความตกใจที่ผมสอดปลายนิ้วเข้าไป ขยับขยายช่องทางเพื่อลดความเจ็บปวดให้ ลูฟี่แอ่นอกและเชิดใบหน้าขึ้นจนผมอดใจไม่ได้เลยใช้ลิ้นตวัดชิมยอดอกสีชมพู



“อะ อือ พอก่อนๆ” ลูฟี่ผลักแผ่นอกของผมจนต้องละริมฝีปากออกจากร่างกายของเขา ตอนนี้เราทั้งสองต่างก็ต้องการซึ่งกันและกัน


“เดี๋ยวผมทำเอง” แม้จะมีท่าทีเขินอายแต่มือเล็กๆ ที่สั่นก็เลื่อนลงมากอบกุมร่างกายส่วนนั้นของผม ลูฟี่ยกตัวขึ้นนิดหน่อยและค่อยๆ กดร่างกายลงมา ให้แก่นกายร้อนหายเข้าไปในร่าง วินาทีนั้นผมอยากสวนสะโพกเข้าไปแรงๆ เพราะใบหน้าแดงระเรื่อของเขา


“ลูฟี่ เร็วๆ หน่อย” ผมเร่ง


“อึก อือ” เขากัดริมฝีปากตัวเองจนซีดเผือด ผมเลยหันเหความสนใจด้วยการดึงเข้ามาประกบจูบ แลกเรียวลิ้นร้อนๆ กับเขาจนน้ำใสๆ ไหลออกมาที่มุมปาก ผมอาศัยจังหวะนี้โอบเอวบางก่อนจะดึงลงมา แก่นกายของผมจึงเข้าไปทีเดียวจนหมด


“อ๊ะ!” ผมถอนจูบออกและปาดเช็ดเหงื่อออกจากใบหน้าให้เขา ลูฟี่เบ้หน้าและบิดตัวไปมา


“เจ็บหรือเปล่า”


“ไม่” เขาส่ายหน้าก่อนจะจับที่ไหล่ของผมไว้ ใบหน้าหวานเลื่อนมาซบพลางขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะช้าเนิบ จังหวะเชื่องช้ายังคงดำเนินต่อไปให้ผมทรมานเล่นๆ ดูเหมือนเขาไม่รู้นะเวลาที่ร่างกายร้อนๆ ของเขาตอดรัดผมมันทรมานแค่ไหน ผมหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อยๆ ความปวดตรงบริเวณนั้นไม่ได้จางหายกลับทวีความรุนแรงมากกว่าเดิม


“ลูฟี่ เร็วหน่อยได้ไหม” ผมกระซิบชิดแก้มนุ่มนิ่มและใช้ลิ้นตวัดเลียเบาๆ


“อ๊ะ!” ลูฟี่ผละตัวออกมาและหยุดขยับเสียดื้อๆ เขาทอดสายตาหวานฉ่ำมองผม ก่อนที่รอยยิ้มจะปรากฏที่ใบหน้า


“จะไม่หัวใจวายก่อนเหรอ” ยักคิ้วส่งให้อีกต่างหาก ผมเริ่มจะหมดความอดทนแล้วนะ


“เดี๋ยวได้สลบคาอก” ผมขู่เขากลับ ได้ยินเสียงใสหัวเราะก่อนที่สะโพกนุ่มนิ่มจะขยับเร็วขึ้นโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว มันรุนแรงมากจนแทบจะเสร็จเสียเดี๋ยวนั้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อยังคงดำเนินต่อคลอด้วยเสียงลมหายใจหอบกระเส่าของเราสองคน คืนนี้ทำให้ผมยิ่งหลงรักลูฟี่มากกว่าเดิม แม้ว่าก่อนหน้านี้จะทุกข์ทรมานขนาดไหนก็คิดว่ามันคุ้มที่สุดแล้วที่ผมยังมีเขาอยู่ข้างๆ กาย


“อ่า ลูฟี่” ผมกอดเอวเขาและสวนสะโพกเข้าไป กระแทกกายอยู่สักพักก็ปลดปล่อยเข้าไปในร่างกายอ่อนนุ่มของลูฟี่


“แฮ่กๆ เป็นไง?”


“ก็ดี” ผมยิ้มพลางขบติ่งหูของเขาเบาๆ  “แต่ยังไม่พอแค่นี้หรอกเด็กน้อย”


“ผมหมดแรงแล้ว คุณทำเองแล้วกัน” เขาบอกพร้อมกับเอนตัวมาพิงอกผม ไม่ยอมถอนร่างกายออกแบบนี้ก็เข้าทางผมน่ะสิ


ผมผลักร่างของเขาในนอนราบกับเตียงและพลิกตัวคร่อมทับ คงไม่ต้องบอกว่าผมทำอะไรต่อไป เพราะเสียงหวานของลูฟี่ครวญครางไม่หยุด แถมผมยังช่วงชิงเวลาแห่งการหลับนอนของเขามาจนหมด กว่าจะหยุดก็เช้าตรู่ของอีกวัน


“สลบหรือยัง” ผมถามขณะที่ดึงตัวเขามากอดแนบอก ลูฟี่ปรือตาขึ้นมองก่อนจะหลับลงอีกครั้งด้วยความเหนื่อย


“อือ ตาแก่...หื่น” ปากดีจริงๆ ผมฟัดแก้มนุ่มนิ่มนั่นด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะจบลงที่ริมฝีปากหวานๆ ของเขา แค่แตะลงแผ่วเบาไม่ได้ล่วงล้ำแต่อย่างใด เพราะเกรงว่าอารมณ์จะตื่นขึ้นมาอีกรอบ


“หื่นกับเธอคนเดียวนั่นแหละ” 


+++++++++++++

อ่านจบแล้วกลับไปเม้นต์ให้ไรท์ด้วยนะคะ


[Doflamingo x Lucy] Who You Are : บทที่ 4 [80%]

                โดฟลามิงโก้เดินกลับมาที่เตียงอีกครั้ง เขาปีนขึ้นเตียงและคร่อมทับร่างของลูซี่ไว้ มือหนาปัดป่ายทั่วเรือนร่างบอบบางแ...