Change My Life
:: 04
ร่างของผมโดนจับตรึงไว้กับเตียงพร้อมกับใบหน้าคมคายเคลื่อนเข้ามาฝากสัมผัสร้อนผ่าวบริเวณผิวแก้มเนียน ไอ้หมอหื่นฟัดหอมแก้มผมอย่างอ่อนโยนต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ มือหนาค่อยๆ ปล่อยออกจากข้อมือของผมก่อนนำไปคล้องที่ลำคอตัวเอง
ทั้งที่ผมกลัวแต่ก็ไม่กล้าขัดขืน
“ลูฟี่
เรียกชื่อพี่หน่อย” เขาเงยหน้าขึ้นมาอ้อนวอนขอ
“อะ
อึก...เรียกอะไร” ผมถามกลับไปอย่างเสียไม่ได้ จะว่ายังไงดีล่ะ
เหมือนผมโดนเขาดุใส่ครั้งเดียวแล้วมันทำให้เกิดความกลัวขึ้นมาในหัวใจเลย
ผมแทบไม่กล้าต่อล้อต่อเถียงกับเขาอีก
“ลอว์...เรียกว่าพี่ลอว์สิ”
“ละ
ลอว์?” ผมเอียงหน้าถามพร้อมกับเจ้าของชื่อพยักหน้ารับ คือผมก็แทบจำชื่อเขาไม่ได้เลย
เพราะตลอดเวลาก็เรียกแต่ไอ้หมอหื่นมาตลอด อดรู้สึกแปลกๆ ไม่ได้แฮะ
“อืม
เรียกอีก” เสียงทุ้มต่ำครงรับก่อนลากเรียวลิ้นลงไปตามแผ่นอกของผมเรื่อยๆ
สัมผัสร้อนผ่าวแต่เปียกชื้อทำให้ขนแขนผมลุกซู่
รู้สึกเสียวสันหลังจนต้องจิกเล็บลงบนต้นคออีกฝ่าย
“อ่ะ!” แผ่นอกของผมแอ่นขึ้นอัตโนมัติเพราะการครอบครองยอดอกด้วยกลีบปากร้อนๆ
มือของเขาเลื่อนลงไปกอบกุมส่วนอ่อนไหวของผมอีกครั้งและเริ่มขยับขึ้นลงอย่างต้องการสานต่อสิ่งที่เขาทำค้างไว้
“มันไม่เจ็บหรอก
แต่จะรู้สึกดีกว่าเมื่อกี้”
เขาบอกพร้อมโถมตัวเข้ามานาบกับผม
แก่นกายของเราสองคนเบียดเสียดกันตามจังหวะที่อีกฝ่ายขยับตัว
มือหนารวบแก่นกายของเราเอาไว้ก่อนขยับรูดขึ้นลงในจังหวะพร้อมเพรียงกัน
“อ๊ะ
ลอว์!” ผมหวีดร้องออกมาเพราะรู้สึกเสียวสุดๆ ไม่คิดว่าการขยับไปพร้อมๆ
กันจะทำให้ร่างกายตื่นตัวมากมายขนาดนี้
“อ่า
ลูฟี่” ริมฝีปากร้อนผ่าวบรรจงจูบผมพลางพ่นลมหายใจร้อนออกมากระทบผิวของผมเป็นระลอกๆ
“อ๊ะๆ
อื้ม!” ผมเชิดหน้าขึ้นเพราะแรงอารมณ์
“อ่า
ลูฟี่” ซอกคอของผมโดนซุกไซร้จนอารมณ์พุ่งทะยานสูงมากกว่าเดิม เสียงหยาบโลนที่เกิดจากการเสียดสีของแก่นกายส่งผลให้ผมจิกเล็บลงที่ลาดไหล่กว้าง
ความร้อนวูบแล่นแปล๊บไปตามแนวสันหลังก่อนจะกระตุกรัวๆ
“ใกล้แล้วเหรอ”
เสียงทุ้มกระซิบถาม
“อ่ะ
อือ”
มือหนาเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นจนผมร้องครางเสียงหลง
ร่างกายของเราสองคนกระตุกเป็นจังหวะถี่ๆ ก่อนจะพ่นหยาดน้ำขาวขุ่นออกมาจนเปรอะมือของเขา
ลมหายใจของอีกฝ่ายเริ่มค่อยๆ กลับมาเป็นจังหวะเดิมพร้อมกับใช้อ้อมแขนแกร่งตวัดรอบเอวของผมก่อนยกขึ้นนั่งคร่อมตัก
“เป็นไง
รู้สึกดีไหม” อีกฝ่ายถามพร้อมใช้หลังมือปาดเช็ดเหงื่อที่ผุดซึมตามไรผมออกให้
“อะ
อืม”
“งั้นก็ไปอาบน้ำกัน
จะได้เตรียมตัวไปงาน” ผมพยักหน้ารับด้วยท่าทางเหมือนลูกแมวขี้อ้อน ร่างเล็กๆ โดนจับอุ้มอย่างง่ายก่อนเดินนำพาตัวผมไปในห้องน้ำ
+++++++++++++++++++
กลับไปที่เว็บเด็กดี
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น