“เดี๋ยวๆ
อย่าจับตรงนั้นสิ” คนที่บอกว่าจะอาบไม่ได้ทำตามที่ตัวเองตั้งใจไว้ตั้งแต่แรก
เพราะขณะนี้พวกเขาสองคนกำลังนั่งแช่อยู่ในอ่างอาบน้ำ
ร่างเล็กถูกสวมกอดจากทางด้านหลังไม่พอ
หากแต่มือปลาหมึกพร้อมกับใบหน้าหื่นกามของอีกฝ่ายกำลังคลอเคลียและซุกไซ้ที่ซอกคอไม่ห่าง
ทุกที่ที่ริมฝีปากร้อนๆนั่นลากผ่านจะปรากฎเป็นรอยสีกุหลาบเอาไว้
โดยเฉพาะลำคอขาวที่มันขึ้นรอยแดงเต็มไปหมด
“ขอได้ไหม”
ลอว์ถามเสียงแหบพร่าอย่างมีอารมณ์
“แค่อาบน้ำไง”
“แต่ฉันอยากได้มากกว่านั้น”
“โทราโอะ”
ลูฟี่ขู่อีกฝ่ายแต่เหมือนมันจะไม่ได้ผล
“นะครับ”
มาแล้วคำพูดแสนหวานที่มาพร้อมกับมีดที่พร้อมจะปาดคอได้ทุกเมื่อ
ลูฟี่ขบริมฝีปากตัวเองแน่น ความจริงเขาก็รู้สึกแปลกๆที่ตรงนั้นแหละ
แต่เพราะว่าไม่รู้ไงว่ามันเป็นอะไรจึงไม่ได้สนใจเท่าไร
เจ้าตัวเล็กพยายามปฏิเสธด้วยการส่ายหัว
นั่นทำให้ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งสองคนเสียดสีกันมากขึ้น
“ซี้ด”
“โทราโอะ!!” ลูฟี่หันไปมองหน้าอีกฝ่ายทันทีที่รู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆกำลังดุนดันก้นตัวเองอยู่
ทำให้เขาเห็นว่าลอว์กำลังทรมานมาก
ใบหน้าคมเบ้อย่างข่มอารมณ์จนเห็นเส้นเลือดปูนโปนที่ขมับ
“ไม่ไหวแล้ว”
“แต่ฉันกลัว”
“จะไม่ทำให้เจ็บ”
“แต่ฉันไม่เคย”
ลูฟี่บอกอย่างเป็นกังวล
“ฉันก็ไม่เคย”
ลอว์บอกก่อนจะยกตัวลูฟี่ให้ขึ้นนั่งบนตักหันหน้าเข้าหาตัวเอง
เขารู้ว่าลูฟี่กำลังหวาดกลัวสิ่งที่เขากำลังจะทำให้มันเกิดขึ้นจึงกดจูบแผ่วเบาที่หน้าผากเด็กตัวเล็กไล่ไปที่หว่างคิ้ว
แก้มทั้งสองข้างและมาจบที่ริมฝีปากนุ่มสีเชอร์รี่
เสียงจูบดังเป็นระยะพร้อมกับมือหนาที่ลากไล้ไปตามต้นขาเนียนบีบเค้นมันเบาๆให้ลูฟี่สะดุ้งตาม
“อื้อ!” ลูฟี่ร้องส่งเสียงในลำคอเมื่อรู้สึกว่าลอว์กำลังรุกรานร่างกายตัวเอง
แต่คนตัวสูงไม่ได้สนใจเพราะเขากำลังกอบกุมจุดยุทธศาสตร์ของลูฟี่อยู่
มือหนาขยับขึ้นลงช้าๆพร้อมกับบีบนวดลงเบาๆจนลูฟี่ตัวเกร็ง
ร่างกายเล็กส่ายไปมาบนตัวของลอว์จนมันเบียดกับแก่นกายของเขา
“อย่าดิ้นสิ”
“อึก! อื้อ” ลูฟี่ทำได้แค่ส่งเสียงครางหวานๆเพราะเริ่มจะควบคุมตัวเองไม่อยู่
“ชอบไหม”
“อ๊ะๆ”
“ครางดังๆสิ ฉันชอบ”
ลอว์พูดพลางขบติ่งหูคนตัวเล็กเบาๆให้เจ้าตัวเอียงคอหนี
“อื้อ แฮ่ก!”
“น่ารัก”
“ท...โทราโอะ อื้อ!” ลูฟี่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งในร่างกาย
“ครับ”
ลอว์ขานรับโดยใบหน้าคลอเคลียที่ลำคอขาวของอีกฝ่าย
ขณะเดียวกันที่ริมฝีปากก็ดูดดึงแรงๆหลายครั้งจนขึ้นรอยแดงหลายรอย
“เจ็บ อื้อ ไม่...”
ลูฟี่พูดแทบไม่เป็นภาษา
“บอกพี่สิว่าอยากได้อะไร”
ลอว์ว่าเสียงกระเส่าพอกัน
“เร็ว อื้อ! เจ็บ”
“พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจ”
ลอว์บอกกวนๆนิ้วโป้งของเข้าบีบขยี้ที่ปลายยอดช่ำน้ำไว้จนลูฟี่แทบขาดใจตายด้วยความรู้สึกทรมาน
“ฉันเจ็บ...ทำให้
อึก หายเจ็บหน่อย”
“เจ็บตรงไหน”
ลอว์ยังแกล้งอีกฝ่ายต่อทั้งที่เขารู้ว่าลูฟี่กำลังทรมาน
“ไอ้อันนั้นอ่ะ
เจ็บตรงนั้น”
“ก็บอกมาตรงๆสิว่าเจ็บอะไร”
“เจ็บลูฟี่น้อย!” ลูฟี่ตะโกนใส่หน้าแล้วเจ้าตัวก็ก้มหน้างุดด้วยความอาย
ลอว์หัวเราะในลำคอจนลูฟี่จ้องหน้าด้วยสายตางอนๆ
“ไม่แกล้งแล้ว”
ยังไม่ทันได้ตอบร่างสูงลูฟี่ก็ร้องครางอีกครั้ง
อ่ะๆ
“อ๊ะ!” ลูฟี่ร้องเมื่อลอว์สะกิดเข้าที่ปลายยอดของแก่นกายโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัว
จังหวะการขยับมือของอีกฝ่ายเร่งเร็วขึ้นจนลูฟี่เชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียวซ่าน
เสียงหวานยังครางต่อเนื่องก่อนจะเงียบหายไปเมื่อลอว์พาเขามาถึงจุดสุดยอด
ลูฟี่เกร็งตัวแน่นแล้วปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นออกมาใส่มือของลอว์
เจ้าตัวหอบหนักจนตัวโยนแต่จังหวะนั้นลอว์ก็จับขาของลูฟี่ทั้งสองข้างพาดที่ขอบอ่างทั้งที่เจ้าตัวยังนั่งอยู่บนตัก
ช่องทางที่ไม่เคยถูกใครรุกรานปรากฏแก่สายตาของลอว์จนเจ้าตัวกลืนน้ำลายดังเอื้อก
“ทนนะครับ”
“โทราโอะ!” ลูฟี่ร้องพยายามจะหุบขาเข้าหากันแต่ลอว์ก็ดันเอาไว้แล้วใช้ช่วงลำตัวแทรกเข้าไปจนแก่นกายเล็กชนกับหน้าท้องแกร่ง
นิ้วเรียวที่เปื้อนคราบน้ำรักของลูฟี่ไล้วนรอบทางเข้าจนลูฟี่รู้สึกเสียดท้องวูบ
ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อด้วยแรงอารมณ์ทั้งยังบิดเบี้ยวด้วยความเสียว
“อย่าเกร็งตัวนะ”
“อ๊ะ”
นิ้วเรียวค่อยๆกดเข้าไปในร่างกายของลูฟี่แม้จะมีน้ำรักของลูฟี่ชะโลมที่นิ้วแต่ก็ต้องหยุดชะงักกลางคันเพราะช่องทางอ่อนนุ่มบีบรัดนิ้วมือรัวๆจนมันขยับไม่ได้
ลอว์กัดฟันแน่น เจ้าตัวต้องอดทนอย่างมากที่จะไม่กระแทกนิ้วเข้าไป
พอเห็นว่าลูฟี่ยังเกร็งตัวไม่หายเขาก็ใช้มืออีกข้างที่ว่างรั้งต้นคออีกฝ่ายเข้ามาใกล้แล้วมอบจูบแสนหวานให้
ลิ้นร้อนตวัดเกี่ยวกับลิ้นเล็กอย่างร้อนแรงพอลูฟี่คล้อยตามลอว์ก็กดนิ้วเข้าไปจนสุดและขยับคว้านเข้าออก
เขาไม่รอให้อีกฝ่ายเกร็งตัวอีกครั้งจึงเพิ่มนิ้วเข้าไปอีก
นิ้วทั้งสามเบิกทางเพื่อให้สิ่งที่ใหญ่กว่าเข้าไปได้ง่ายขึ้น
ลอว์ถอนจูบออกมาแล้วมองดวงตากลมโตที่ช้อนมองตัวเองอยู่
“รักนะครับ”
ถ้อยคำง่ายๆแต่มีผลต่อหัวใจของคนทั้งสองดังมาจากชายหนุ่มที่แสนจะเย็นชา
ลอว์บอกรักลูฟี่ขณะที่มือก็ขยับเพื่อหาจุดเร้าของอีกฝ่าย
“อ๊ะ!”
“ตรงนี้หรอ”
เจ้าตัวพึมพำกับตัวเองแล้วกดเน้นที่จุดนั้นย้ำๆให้ลูฟี่ร้องครางเสียงหลง
ลูฟี่เอนตัวซบลงบนไหล่แกร่งเพราะเหนื่อยจากกิจกรรมที่เจ้าตัวไม่เคยทำ
“ลูฟี่”
“อือ” ลูฟี่ขานรับเสียงเบา
“มาจูบก่อน”
ลอว์บอกแล้วเชยคางอีกฝ่ายให้เงยขึ้น
ลูฟี่สบตากับลอว์นิ่งๆก่อนจะหลับตาลงเมื่อใบหน้าคมเคลื่อนเข้ามาใกล้
จังหวะนั้นกายแกร่งของลอว์ที่เตรียมพร้อมรบก็จ่อเข้าที่ช่องทางด้านหลังแทนนิ้ว
และกดส่วนหัวเข้าไปพร้อมกับริมฝีปากที่บดจูบกลีบปากนุ่ม
เฮือก!
“อะไรอ่ะ!” ลูฟี่ผลักหน้าเขาออกแล้วถามเสียงตื่นๆใบหน้าหวานก้มลงเพื่อดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายตัวเอง
แต่ลอว์ไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เขาจัดการล็อกใบหน้าของลูฟี่ให้เงยขึ้นมารับจูบ
จูบที่แสนเร่าร้อนกำลังเล่นงานลูฟี่จนเจ้าตัวไม่รู้ว่าช่องทางด้านหลังก็กำลังถูกล่วงล้ำเข้ามา
สวบ!
ลอว์กดตัวเข้าไปทีเดียวจนสุด
ลูฟี่ที่กำลังเคลิ้บเคลิ้มไปกับรสจูบสะดุ้งอีกครั้งแต่ครั้งนี้ลอว์ไม่ยอมผละออกไปง่ายๆ
เขาอาศัยจังหวะนั้นสวนกายเข้ามาลูฟี่ช้าๆให้อีกฝ่ายได้ปรับตัวกับความใหญ่โตของเขา
“อ่า!” ลอว์ครางด้วยความพึงพอใจ
“เจ็บอ่ะ เจ็บ!”
“เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้วครับ”
“อือ เจ็บ เอาออกไป”
“อย่าร้องครับ”
ลอว์ดึงตัวอีกฝ่ายเข้ามากอดแน่นขณะที่สะโพกก็สวนเข้าออกเร็วขึ้น
ร่างกายของลูฟี่กำลังทรมานเขา ลอว์ขบกรามแน่นที่ไม่สามารถทำอะไรตามใจชอบได้
เขาไม่อยากให้ลูฟี่กลัวการมีเซ็กส์กับเขา
เจ้าตัวพยายามทำทุกอย่างให้เป็นไปอย่างช้าๆลูฟี่จะได้ปรับตัวได้
ตัวของเขาสองคนเชื่อมต่อกันด้วยจังหวะที่เริ่มหนักหน่วงขึ้น
ลูฟี่เท้ามือสองข้างไว้กับแผ่นอกแกร่งเพื่อยันตัวเอง
ขณะที่ลอว์ก็เร่งจังหวะสวนสะโพกถี่ๆตามความรู้สึก
“อ่ะ อ๊ะ”
ลูฟี่ครางเสียงระงมจนลอว์โน้มหน้าไปจูบหลายต่อหลายครั้ง
“เรียกชื่อพี่สิ”
“อื้อ!”
“ลูฟี่”
ลอว์บอกเสียงออดอ้อน
“อะ...โทราโอะ”
“เรียกลอว์สิ”
ลอว์สั่งอีกครั้งและลูฟี่ก็ยอมทำตามอย่างง่าย
“ลอว์”
พูดยังไม่ทันขาดคำลอว์ก็บดจูบลงไปอีกครั้ง
จังหวะการสวนสะโพกหยุดไปเมื่อลอว์โอบรอบเอวเล็กแล้วอุ้มเอาขาเกี่ยวเอวตัวเองไว้
“ไปล้างตัวที่ฝักบัวก่อน”
แม้จะบอกว่าล้างตัวแต่เขากลับไม่ยอมถอนตัวออกจากลูฟี่ น้ำฝักบัวเย็นๆเปิดกระทบผิวกายของคนทั้งสอง
ลอว์สอดมือไว้ใต้ข้อพับข้างหนึ่งของลูฟี่ส่วนอีกข้างก็ปล่อยมันลูฟี่ยืนเองที่พื้น
เพราะท่านี้ทำให้ลอว์เข้าไปในตัวของลูฟี่ได้ลึกมาก เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องห้องน้ำ
“อ๊ะๆ!” ลูฟี่ครางกระเส่าที่โดนลอว์สวนเข้ามาถี่ๆ
ขาที่ยืนสั่นระริกจนต้องใช้แขนคล้องคออีกฝ่ายไว้ช่วยพยุงตัว
ลอว์กระแทกตัวเข้าหาลูฟี่อีกสองสามครั้งก่อนจะปลดปล่อยเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่ม
ความรู้สึกอุ่นๆในช่องทางด้านหลังทำให้ลูฟี่เผลอจิกเล็บลงบนแผ่นหลังของอีกฝ่าย
ลอว์ถอนหายออกมาแล้วปล่อยขาอีกข้างของลูฟี่ลง
เขาเพิ่งคิดได้ว่าไม่ควรปล่อยเข้าไปในตัวของลูฟี่ ใบหน้าคมเคร่งเครียดนิดหน่อย
แล้วเจ้าตัวก็ทำเรื่องไม่คาดฝันด้วยการที่นั่งลงคุกเข่าตรงหน้าร่างเล็ก
ก่อนจะยกขาข้างหนึ่งขึ้นมาพาดไหล่
“ถ้าไม่เอาน้ำออกนายจะไม่สบาย”
“น้ำอะไร!” ลูฟี่พยายามดึงขาตัวเองลงจากบ่าคนตัวสูงแต่ลอว์ก็รั้งไว้แล้วบอกเสียงเข้ม
“ที่ฉันปล่อยเมื่อกี้ไง
อยู่เฉยๆจะเอาออกให้”
“มะ...ไม่ต้อง”
“อย่าดื้อนะครับเด็กดี” เสียงทุ้มลึกของลอว์ทำให้ลูฟี่ยืนก้มหน้านิ่ง
ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อด้วยความเขินอาย
ไม่เพียงแค่การกระทำของร่างสูงที่ทำให้ลูฟี่อายเพราะคำพูดของเขาก็มีผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจลูฟี่เช่นกัน
“อ้าขากว้างๆครับ”
“อ๊ะ อย่า...”
ลูฟี่รั้งขากลับมาและใช้มือดันศีรษะของคนตัวสูงไว้
“ถ้าไม่เอาออกนายจะไม่สบาย”
“แต่มัน...”
“เลิกอายได้แล้วน่า”
“ก็มันเขินเองนี่”
ลูฟี่เถียงซึ่งลอว์อาศัยจังหวะนั้นแทรกนิ้วเข้าไปในช่องทางอ่อนนุ่มทันที
ลูฟี่ถึงกับผวาเฮือกใบหน้าหวานเลิกลั่กอย่างทำอะไรไม่ถูกและเกร็งร่างกายตัวเองแน่น
“อย่าเกร็งสิมันขยับนิ้วไม่ได้”
“อึก...อ่า”
ลูฟี่กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงครางเอาไว้
“ผ่อนคลายนะครับ”
ไม่พูดเปล่าร่างสูงยังส่งมืออีกข้างไปลูบไล้ที่ต้นขาเนียนแล้วบีบขย้ำหนักเบาสลับกัน
หวังเพื่อให้คนตัวเล็กคลายอาการเกร็ง ลูฟี่ค่อยๆผ่อนลมหายใจและผ่อนคลายตัวเองตามที่ลอว์บอกจนนิ้วมือเรียวในร่างกายสามารถขยับครูดกับผนังอ่อนนุ่มได้
“อ๊ะ” ลูฟี่ครางเมื่อลอว์ขยับไปโดนจุดกระสัน
ใบหน้าหวานแสดงออกถึงแรงอารมณ์ของเด็กตัวเล็กที่กำลังทรมานจากการช่วยเหลือของลอว์
ซึ่งคนร่างสูงก็ไม่ต่างกัน เขาต้องข่มความต้องการเอาไว้ก่อนเพราะห่วงคนรัก
“อย่าขยับหนีสิ”
ลอว์บอกเสียงแหบพร่า
“มัน...อ๊ะ เสียว”
“ทนอีกนิดนะครับ”
ลอว์บอกเสียงปลอบใจแล้วหมุนควงนิ้วในช่องทางคับแคบก่อนจะดึงนิ้วออกมาพร้อมกับน้ำขาวขุ่นที่เกาะตัวกันเป็นก้อนวุ้น
เขายื่นนิ้วในเด็กตัวเล็กดู
“เห็นไหม
เยอะขนาดนี้นายอาจจะไม่สบายได้นะ”
“นายปล่อยเยอะทำไมล่ะ”
“ก็ไม่ได้ปล่อยนานนี่”
ลอว์บอกแล้วยื่นมือไปล้างมือก่อนจะปิดน้ำฝักบัว
เอาช้อนตัวลูฟี่ไว้ในอ้อมแขนแล้วพาออกมาข้างนอก ร่างเล็กถูกวางลงบนเตียงทั้งที่ตัวยังเปียกอยู่
ก่อนที่คนตัวสูงจะเดินไปค้นลิ้นชักที่โต๊ะทำงานแล้วเดินกลับมาพร้อมกับกระปุกเจลหล่อลื่นและถุงยางอีกหนึ่งกล่อง
“นั่นอะไร”
“ของที่จะช่วยไม่ให้นายเจ็บ”
“แต่ว่าฉันไม่อยากแล้ว”
“ลูฟี่ ให้ฉันไม่ได้เหรอ”
ลอว์ตีหน้าเศร้าแล้วเดินมานั่งลงข้างลูฟี่ ใบหน้าคมสลดส่วนดวงตาก็หม่นแสงลงจนลูฟี่ยอมใจอ่อนให้อีกครั้ง
“ก็ได้”
“จริงเหรอ”
ลอว์ยิ่งตีหน้าเศร้าให้ลูฟี่สงสาร
โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าตัวเล็กกำลังจะถูกล่อลวงจากลอว์อีกครั้ง
“อือ”
เพียงแค่ลูฟี่พยักหน้ารับคำอีกครั้งร่างสูงก็จู่โจมเข้าใส่คนตัวเล็กทันที
ร่างบางที่เปลือยเปล่าตั้งแต่แรกถูกดันในนอนราบลงไปกับเตียง
กระปุกเจลหล่อลื่นวางไว้ข้างๆกายพร้อมใช้งานเมื่อลอว์กำลังเตรียมร่างกายของตัวเองให้พร้อมก่อนจะสวมถุงยางให้ตัวเอง
พอจัดการตัวเองเสร็จแล้วก็ชะโลมเจลหล่อลื่นที่อาวุธคู่กายกับทารอบนิ้วแล้วกดแทรกเข้าไปในกายลลูฟี่
“อื้อ!”
“เจ็บเหรอ”
“อือ”
“หายใจเข้าลึกๆนะ”
ลอว์บอกแล้วเพิ่มนิ้วเข้าไปอีก เพราะครั้งแรกไม่ได้ใช้เจลจึงทำให้ลูฟี่เจ็บระบมอยู่ไม่น้อย
ยิ่งพอโดนล่วงล้ำมาอีกครั้งก็ความเจ็บก็ทวีคูณ
“มันเจ็บ”
“อดทนหน่อยนะ”
“โทราโอะ”
ลูฟี่จิกเล็บลงบนแผ่นหลังของลอว์เพื่อระบายความเจ็บและความอึดอัดที่ช่องทางด้านหลัง
“จะเข้าไปแล้วนะ”
ลอว์บอกแล้วกดจูบที่หน้าผากบางแช่ไว้
ส่วนสะโพกก็กดสวนเข้าไปในร่างกายขอลูฟี่อีกครั้ง
เพราะครั้งนี้มีเจลหล่อลื่นช่วยเขาจึงเข้าไปได้ง่ายกว่าครั้งแรก หากแต่ลูฟี่ก็ยังมีอาการเกร็งร่างกายเหมือนตอนแรกจนเขาเกือบจะขยับตัวไม่ได้
ผนังอ่อนนุ่มบีบรัดแก่นกายของลอว์รัวๆจนเขาต้องกัดฟันแน่นข่มใจไม่ให้สวนสะโพกเข้าไปทีเดียวหมด
“เก่งมากครับ”
ลอว์ลูบหัวลูฟี่แล้วพูดชมจนเจ้าตัวเล็กยิ้มบางๆ
เมื่อลูฟี่เริ่มปรับตัวได้แล้วเขาก็ขยับสวนสะโพกเข้าออกช้าๆ
มือสองข้างลูบไล้ไปตามเรือนร่างเนียนนุ่มพร้อมทั้งบีบขย้ำจนขึ้นรอยมือ
หากแต่ลูฟ่ไม่ได้รู้สึกเจ็บมากเท่าไร เขารู้สึกเสียดวูบในช่องท้องเหมือนมีไฟฟ้าไหลผ่านตัวตลอดเวลา
“อ๊ะ!” เสียงครางหวานดังให้ได้ยินจนลอว์เริ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้น
“อ่า ดีมากครับ”
“อ่ะ...อ๊ะ”
“น่ารัก” ลอว์ชมไม่ขาดปากแม้ว่าลูฟี่จะไม่ได้สนใจมัน
เจ้าตัวเล็กบิดตัวไปมาแล้วดึงตัวเองเข้าไปในอ้อมกอดของลอว์ด้วยความเสียว
ใบหน้าหวานซุกเข้าที่ซอกคอของอีกฝ่ายแล้วปล่อยเสียงครางกระเส่าให้ลอว์รีบขยับตัวเร็วขึ้นอีก
ร่างสูงดันตัวคนรักลงไปนอนที่เตียงอีกครั้งแล้วพลิกให้นอนคว่ำหน้าทั้งที่ร่างของทั้งสองยังเชื่อมกันอยู่
ลูฟี่ขย้ำมือลงที่ผ้าปูเตียงจนยับไปหมดด้วยแรงอามรณ์ที่พุ่งขึ้นสูง
แม้ว่าจะไม่ได้แตะต้องแก่นกายตัวเองแต่ลูฟี่ก็ปลดปล่อยออกมาอีกครั้ง
ส่วนลอว์ขยับสะโพกอีกสักพักก็ปลอดปล่อยอีกครั้ง
ลูฟี่คิดว่าลอว์จะจบลงแค่นี้แต่เปล่าเลย
ลอว์จัดการดึงถุงยางที่ใช้แล้วขว้างทิ้งไปข้างเตียงแล้วหยิบอันใหม่มาสวม
ท่วงท่าต่างๆที่ลอว์คิดขึ้นมาถูกใช้กับลูฟี่จนเจ้าตัวเล็กหมดแรงไป ท้องฟ้าแห่งเช้าวันใหม่มาเยือนแต่ลอว์กลับยังไม่หลับ
เขายังดำเนินกิจกรรมรักกับลูฟี่จนคนตัวเล็กหลับไปนั้นแหละเจ้าตัวจึงยอมหยุด
“พี่รักเรานะครับ ลูฟี่”
+++++++++++++
