วันอาทิตย์ที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560

[Zoro x Luffy] Sunny and Rainy [CUT]






[Zoro x Luffy] Sunny and Rainy






                ลมร้อนเป่าฟู่ตามการขยับริมฝีปาก ลูฟี่โยกตัวหลบแต่ทว่ากลับทำไม่ได้เพราะท่อนแขนแกร่งตวัดรัดรอบเอวเอาไว้เสียแน่น ไม่เพียงเท่านั้นจมูกโด่งเป็นสันยังกดซุกไซร้บริเวณผิวซอกคอ


                “อื้อ โซโล” เสียงหวานครางเรียกชื่อผู้เป็นสามี


                ทว่ากลับไร้เสียงตอบรับกลับมาเนื่องจากเจ้าของชื่อกำลังง่วนอยู่กับการซุกดมกลิ่นกายหอมๆ ของอีกฝ่ายอย่างหลงใหล


                “อื้อ ตรงนั้นอย่า...” เธอร้องห้ามเมื่อมือหนาปลดกระดุมกางเกงยีนส์ออกพร้อมล้วงเข้าไปสัมผัสผิวอ่อนนุ่มภายใน


                “ถอดกางเกงสิ” เสียงเข้มเอ่ยแกมสั่ง


                ลูฟี่ส่ายหน้าพรืดก่อนเอี้ยวตัวกลับไปเพื่อต่อรองกับอีกฝ่าย


                “หลังทานมื้อค่ำไม่ได้เหรอ ตอนนี้ยังไม่ได้อาบน้ำเลย”


                “ไม่” โซโลปฏิเสธเสียงเรียบ “ตอนนี้แหละดีแล้ว”


                “อื้ม!” ริมฝีปากร้อนผ่าวประกบลงบนกลีบปากเล็ก สัมผัสร้อนและเปียกชุ่มตวัดเลียกลีบปากชั่วครู่ก่อนสอดเข้าไปในโพรงปากหวาน เขาตวัดลิ้นตัวเองเกี่ยวพันกับลิ้นเล็กพลางดูดดึงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนลิ้นของอีกฝ่ายแห้งผาก


                สวบ!


                ปลายนิ้วเรียวฉวยจังหวะที่ร่างเล็กอยู่ภายใต้อำนาจรสจูบหวานเชื่อมของตัวเองสอดนิ้วเข้าไปในร่างกายอีกฝ่ายจนร่างเล็กผวาเฮือก ลูฟี่เลื่อนมือลงไปจับข้อมือแกร่งแน่น เธอยังไม่อยากให้เขาขยับหรือทำอะไรมากกว่าการสอดเข้ามาในร่างกาย


                “อ่า ปล่อยมือสิ” โซโลออกคำสั่งอีกครั้งเมื่อยอมถอนริมฝีปากออกก่อน


                “เดี๋ยว...โซโล”


                “ถ้าเธอไม่ทำตามดีๆ เราจะอดข้าวเย็นกันทั้งคู่นะ”


                ประโยคเรียบๆ ที่คล้ายกับการให้คำแนะนำแต่แท้จริงแล้วกลับเป็นคำสั่งดีๆ นี่เอง ลูฟี่ช้อนสายตามองสามีก่อนขบริมฝีปากล่างอย่างใช้ความคิด


                “แค่รอบเดียวนะ”


                “ตามที่ขอ” โซโลฉีกยิ้มกว้าง มือหนาข้างที่ว่างเลื่อนดึงกางเกงยีนส์ออกจากเรือนร่างอวบอิ่ม


                เสื้อผ้าเริ่มหลุดออกทีละชิ้นๆ จนร่างกายเปลือยเปล่า สายลมเย็นที่พัดผ่านมาทำให้ขนอ่อนทั่วร่างกายตั้งชัน ลูฟี่สะท้านตัวพร้อมบดเบียนร่างกายเข้าหาแผงอกอุ่น เธอแยกปลายเท้าออกเล็กน้อยเพื่อให้มือของอีกฝ่ายสัมผัสตัวตนของเธอได้ถนัดถนี่


                “อ๊ะ” ร้องด้วยเสียงสั่นพร่า  เธอแทบยืนด้วยขาตัวเองไม่ไหว สองขาสั่นระริกและอ่อนเรี่ยวแรงจากการปรนเปรอของอีกฝ่าย


                “เปียกหมดแล้วนะ” เสียงทุ้มต่ำกระซิบเย้าหยอก


                “รีบๆ ใส่เข้ามาเถอะน่า”


                “ถ้าทำแบบนั้นก็เสร็จเร็วน่ะสิ” โซโลจับให้อีกฝ่ายหันเข้าหาก่อนใช้ท่อนแขนแข็งแกร่งกอดเอวบางแน่นพร้อมกับยกอีกฝ่ายขึ้น ตอนนี้ลูฟี่อยู่ในท่าลูกลิงน้อยห้อยโตงเตงหมิ่นเหม่คล้ายจะตกลงสู้พื้นตลอดเวลา


                “ไปที่เตียงดีกว่า”


                “หึๆ ก็ได้” โซโลยอมทำตามง่ายๆ ก่อนกระเตงภรรยาตรงไปที่เตียง เขาค่อยๆ วางร่างบางลงบนเตียงก่อนผลักไหล่บางให้ล้มนอนหงาย


                พรึ่บ!


                “อ๊ะ” ปลายนิ้วเรียวที่ฝังในร่างกายของอีกฝ่ายขยับเร่งจังหวะถี่ขึ้นจนเกิดเสียงเสียดสีอย่างหยาบโลน


                จุ๊บ!


                ระหว่างสำเร็จความใคร่ให้ภรรยาเขาก็ประทับริมฝีปากลงบนต้นขาด้านใน เขาแทบข่มความต้องการของตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ การได้มองเรือนร่างของคนรักพร้อมกับท่วงท่าที่แสนจะเย้ายวนมันช่างยากที่จะหักห้ามใจไว้ได้


                แต่จะให้ปล่อยอีกฝ่ายค้างเติ่งกับมวลอารมณ์ก็กลัวจะโดนโกรธ เพราะงั้นจึงต้องเร่งให้อีกฝ่ายไปถึงฝั่งฝันก่อนเป็นอันดับแรก


                “อ๊ะๆ ซี้ดดด” เมื่อถึงจุดสุดยอดลูฟี่ก็บิดกายเร่าๆ น้ำในกายคล้ายกับแตกทะลักออกมา


                “อ่า เก่งมาก” โซโลเอ่ยชมพร้อมกับลงจากเตียงและถอดเสื้อผ้าของตัวเองออก เขาขยับแก่นกายร้อนผ่าวของตัวเองให้พร้อมสำหรับการบุกอีกฝ่าย


                “ให้ฉันช่วยก่อนไหม”


                “ไม่ต้องหรอก ฉันแทบทนไม่ไหวอยู่แล้ว” โซโลส่ายหน้าปฏิเสธก่อนนั่งคุกเข่าระหว่างขาของภรรยา เขาจับท่อนขาเรียวพาดไหล่ก่อนกดแทรกร่างกายเข้าไปแทนที่นิ้วมือเมื่อครู่นี้


                “ซี้ดดด อย่าบีบรัดแน่นแบบนั้นสิ” โซโลว่าอย่างไม่จริงจังนัก เขาอยู่นิ่งๆ ประมาณสิบวินาทีก่อนจะเริ่มขยับสวนสะโพกเข้าไป


                สวบๆ!


                จังหวะหนักหน่วงพร้อมเสียงเนื้อกระทบกันดังต่อเนื่องเนิ่นนาน ลูฟี่กลั้นลมหายใจเป็นพักๆ ขณะรับเอาสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่เข้ามาในร่างกาย ร่างกายของเธอโยกคลอนตามจังหวะชักนำของสามี


                กว่าแรงกระแทกกระทั้นจะหยุดลงก็เล่นเอาซะจนเธอเสียงแหบพร่า น้ำกามอุ่นวาบฉีดพ่นเข้าไปในร่างกายเยอะแยะราวกับฝ่ายชายไม่ได้ปลดปล่อยมาเป็นเดือนๆ ทั้งที่ความเป็นจริง พวกเขาเพิ่งจะมีเซ็กส์กันเมื่อคืนนี้เอง


                จุ๊บ!


                โซโลโน้มใบหน้าเข้าไปจุ๊บริมฝีปากบางแผ่วเบาเพื่อแสดงความขอบคุณ


                “กินข้าวเสร็จค่อยมาต่อ”


                “ห๊า?”


                “คืนนี้จะทำทั้งคืนเลย ยัยตัวแสบ” เขาฟัดหอมแก้มเป็นการตบท้ายก่อนดึงตัวเองออกมา ลูฟี่รีบดึงผ้าห่มพันรอบตัว ส่วนโซโลก็เดินไปหยิบกล่องข้าวที่ห่อติดมาด้วย


                เขาส่งมันให้ภรรยาและนั่งทานข้าวอยู่เคียงข้างกัน อาหารมื้อแรกที่ทั้งสองคนได้ทานบนเตียงหลังจากเสร็จกิจกาม


                “ผ้าปูเตียงคงจะเปื้อน เดี๋ยวบอกให้ทางโรงแรมมาเปลี่ยนให้”


                “ก็...คุณก็อย่าทำมันเปื้อนสิ” ลูฟี่บ่นอ้อมแอ้ม


                “ถ้าบอกให้เธอเก็บมันทั้งหมดจะได้ไหมล่ะ”


                “บ้าแล้ว”...ใครจะไปเก็บน้ำอสุจิไว้ได้ตั้งมากมายขนาดนั้น


                “หึๆ งั้นก็อย่าบ่น”


                บรรยากาศที่อัดแน่นไปด้วยความอบอุ่นยังคงฉาบทั่วทั้งห้อง โซโลลอบมองเสี้ยวหน้าของภรรยาพลางครุ่นคิดในใจ



                ...ลูฟี่จะต้องท้องอย่างแน่นอน เขากล้าฟันธงเลย





++++++++++++++++
END





[Doflamingo x Lucy] Who You Are : บทที่ 4 [80%]

                โดฟลามิงโก้เดินกลับมาที่เตียงอีกครั้ง เขาปีนขึ้นเตียงและคร่อมทับร่างของลูซี่ไว้ มือหนาปัดป่ายทั่วเรือนร่างบอบบางแ...