วันพฤหัสบดีที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 04 [CUT]




Love Me Harder : 04 


ผ้าเช็ดตัวสีขาวสะอาดพันร่างกายท่อนล่างเอาไว้ก่อนจะเปิดประตูออกมา ขาของผมที่เพิ่งก้าวออกมาจากห้องน้ำชะงักไปเมื่อได้กลิ่นแอลกอฮอล์คลุ้งอยู่รอบกาย


“ดะ...” ร่างของผมถูกกระชากจากด้านหลังจนกระแทกเข้ากับแผ่นอกแกร่ง ยิ่งเราสองคนใกล้ชิดกันมากผมก็ยิ่งได้กลิ่นรุนแรงที่มอมเมาผมทันที ความร้อนจากร่างกายอีกฝ่ายส่งผ่านเนื้อผ้ามายังตัวผมที่ท่อนบนเปลือยเปล่า ใบหน้าคมกดลงมาซบที่ไหล่ของผมนิ่งๆ


“คุณเมาแล้ว” ผมบอกเสียงเบา แต่อ้อมแขนที่กอดรั้งเอวผมไว้กระชับกอดแน่น


“...” เขาไม่พูดอะไรออกมาสักคำ ผมจึงค่อยๆแกะมือของเขาออกจากตัว


“คุณไปนอนเถอะ พรุ่งนี้ต้องทำงานด้วยนี่” ผมบอกอย่างใจเย็น


แต่ทว่าฟันแหลมคมของอีกฝ่ายกัดลงมาบนไหล่ของผมเต็มแรงจนเผลอสะดุ้งเฮือก เขาไม่ผ่อนแรงเลยสักนิดจนผมเบ้หน้าระบายความเจ็บ


“เจ็บ! ผมเจ็บ”


เขาปล่อยไหล่ของผมให้เป็นอิสระก่อนจะลากตัวผมไปโยนบนเตียง ผ้าเช็ดตัวที่ผันหลวมๆหลุดออกจนต้องรีบตะครุบเอาไว้ ผมมองเขาด้วยสายตาตื่นตระหนก โดฟลามิงโก้ดูเหมือนสัตว์ป่าหิวกระหาย ดวงตาเขามีแต่ความดุดัน


“จะทำอะไรของคุณ!” ผมแหวลั่น แต่เสียงของผมมันคงส่งไปไม่ถึงเขา ร่างสูงใหญ่โถมกายเข้ามาคร่อมทับร่างของผมเอาไว้ก่อนจะกระชากผ้าเช็ดตัวออกไป ผมผวาก่อนจะเงยหน้ามองเขาด้วยความไม่เข้าใจ
นี่เขากำลังทำอะไรอยู่ ผมไม่ตลกด้วยนะ


“อย่าทำอะไรผมนะ!” ผมดันแผ่นอกกว้างเอาไว้ โดฟลามิงโก้สบถในลำคอก่อนจะกดตัวผมให้จมลงกับเตียง เขาถอดเสื้อตัวเองออกแล้วเขวี้ยงทิ้งอย่างไม่ไยดี ผมกลัวจนเหงื่อกาฬไหลออกมาเต็มฝ่ามือ พยายามเรียกสติของเขาให้กลับมา


“โดฟลามิงโก้ หยุดนะ!” ผมร้องห้าม ใบหน้าคมโน้มลงมาแล้วประกบจูบด้วยความร้อนแรง ลิ้นร้อนสอดเข้ามาในโพรงปากจนสัมผัสกับรสขมปร่าจากเหล้าที่เขาเพิ่งดื่ม แรงดูดดึงที่ปลายลิ้นทำให้ผมสั่นสะท้าน หยาดน้ำตาก็ไหลลงมาอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่


“แฮ่ก!” เขาไม่พูดอะไร มีเพียงเสียงหอบหายใจที่ดังขึ้นถี่ๆเท่านั้น


มือร้อนๆปัดป่ายไปทั่วร่างจนรู้สึกเจ็บ เขาเมาจนขาดสติ ไม่ยอมฟังคำพูดของผมเลย ร่างกายแน่นหนัดขยับเข้ามาแทรกกลางระหว่างขาของผม เพราะเนื้อตัวเปลือยเปล่าเลยเสียดสีกับกางเกงของเขา มันให้ความรู้สึกเสียดวูบไปทั่วท้องน้อย ไม่เพียงแค่นั้นแต่สัมผัสจาบจ้วงที่โดฟลามิงโก้มอบให้กำลังทรมานผมไม่ต่างกัน ริมฝีปากร้อนพรมจูบลงบนตัวของผม ก่อนจะขบกัดแรงๆให้สะดุ้งทุกครั้ง สัมผัสของเขาเลื่อนลงต่ำเรื่อยๆจนผมต้องบีบไหล่หนาทั้งสองข้างของเขาเพื่อให้หยุด


“คุณเมาแล้ว อย่าทำแบบนี้”


“...” เขาไม่ตอบ ใบหน้าคมก้มลงไปสนใจเรือนร่างของผมต่อ จนกระทั่งแก่นกายของผมถูกลิ้นชื้นตวัดเลียเบาๆ อาการเกร็งจากความเสียวทำให้ผมเผลอบิดตัว


“อึก หยะ...”


เหตุการณ์เลยเถิดดำเนินอย่างต่อเนื่อง นิ้วเรียวยาวผลุบหายเข้ามาในร่างกายของผมด้วยความดุดัน มันขยับเข้าออกแรงๆจนเกิดเสียงน่าอาย ผมอยากให้เขาหยุดแค่ตรงนี้ แต่อีกฝ่ายไม่สนใจผมเลย โดฟลามิงโก้เอาแต่ตักตวงความสุขจากร่างกายของผมไม่หยุด ผมเจ็บทั้งกายและเจ็บทั้งใจเลยพาลให้น้ำตาไหลลงมาอาบแก้มอีกครั้ง


“ฮึก ฮือ มิงโก้...” ผมร้องด้วยเสียงสะอื้น ชื่อของอีกฝ่ายเหมือนเป็นระเบิดที่พร้อมทำลายหัวใจของผม ในจังหวะที่กำลังรู้สึกเสียขวัญ อ้อมแขนแข็งแกร่งก็ดึงตัวผมเข้าไปกอดไว้แน่นพร้อมกับพูดออกมาเสียงเบา


“ลูฟี่...ขอโทษนะ”


“ฮือ คุณมันใจร้าย” ผมอดจะต่อว่าเขากลับไม่ได้ จังหวะนั้นสัมผัสร้อนผ่าวก็จ่อที่ช่องทางด้านหลัง มันค่อยๆกดสอดเข้ามาเชื่องช้า พอผมจะผละตัวหนีอ้อมแขนแกร่งก็รั้งเอาไว้ เขารั้งไว้ด้วยคำพูดที่ผมไม่คิดว่าเขาจะพูดมันออกมาตอนนี้


“ยกโทษให้ฉันนะ ฉันรักเธอจนแทบบ้าแล้ว”


“อึก” ผมสะอื้นฮัก แต่ก็มารู้สึกปวดร้าวมากขึ้นเมื่อเขากดร่างกายเข้ามาทีเดียวจนสุด ผมผวาเฮือกพลางกัดริมฝีปากระบายความเจ็บปวด ร่างกายของผมมีอาการต่อต้านสิ่งแปลกปลอม มันพยายามจะกำจัดสิ่งนั้นออกไป ทว่าโดฟลามิงโก้ไม่ยอม เขาระแทกกายเข้ามาลึกกว่าเดิมพร้อมกับแช่กายเอาไว้นิ่ง เสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าพูดบอก


“รักมาก...รักเธอคนเดียว”


คำว่ารักของเขาเหมือนกับสูบเอาอาการต่อต้านก่อนหน้านี้ไปจนหมด ผมเงยหน้าขึ้นมองสบตาคมที่ฉ่ำเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ พยายามค้นหาความหลอกลวงที่เขาอาจจะปิดซ่อนอยู่ แต่มันกลับไม่มีเลย สายตาที่เขามองผมมันเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักจริงๆ


“คุณมันร้าย...แต่ผมก็ยังรัก” สุดท้ายผมก็พูดออกไปจนได้ โดฟลามิงโก้ยกยิ้มอ่อนโยนมาให้ผมกับกดจูบที่ขมับเบาๆ เขาขยับพลิกร่างของผมให้อยู่ด้านบน ส่วนตัวเองก็นั่งพิงหัวเตียงมองผมอยู่อย่างนั้น


“ฉันยอมเธอทุกอย่าง ขอแค่อย่าหมดรักกันก็พอ”


“...” ผมจ้องสบตากับเขาเนิ่นนาน ก่อนจะพยักหน้ารับ


จากตอนแรกที่ผมโดนขืนใจกลับกลายเป็นว่าผมไม่มีท่าทางต่อต้าน เพราะคำว่ารักของเขาคำเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกอย่างนี้ เหมือนกับได้ยกภูเขาหนักๆออกจากหัวใจ คงเพราะว่าผมก็เฝ้ารอคำๆนี้มานานเหมือนกัน ยิ่งเขาพูดขอโทษออกมาก่อนแล้วผมก็ยิ่งให้อภัยง่ายๆ


“จะไปช้าๆนะ” เขากระซิบบอกก่อนจะขยับสวนสะโพกเข้ามา ความเจ็บปวดยังไม่ได้จางหายไป แต่มันก็ได้รับการเยียวยาจากสัมผัสอ่อนโยนของเขา แขนทั้งสองข้างคล้องคอของโดฟลามิงโก้เอาไว้เพื่อช่วยพยุงตัวเองไม่ให้ไถลตกลงไปที่เตียง สัมผัสวาบหวามแต่อ่อนโยนยังคงดำเนินเรื่อยๆจนผมเหนื่อย แสงรุ่งอรุณออกมาต้อนรับพร้อมกับเปลือกตาที่หนักอึ้งได้ปิดลง


“ขอบใจนะลูฟี่ ขอบใจจริงๆ”


แว่วเสียงสุดท้ายที่ได้ยินกล่อมผมให้หลับสนิท แม้แต่ในความฝันก็ยังมีภาพที่ผมร่วมรักกับเขา ใบหน้าของเราทั้งสองแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้ม


มันคงจะเป็นฝันดีในรอบหลายเดือนเลยแหละ




++++++++++++++++++++++


วันพฤหัสบดีที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

[Doflamingo x Luffy] Love Me Harder : 03 [cut]





3


เช้าวันถัดมาผมเดินออกมาจากห้องนอนในสภาพเพิ่งตื่น หน้ายังไม่ได้ล้างฟันก็ยังไม่ได้แปรง แต่เพราะว่าหิวน้ำมากเลยต้องถ่อสังขารเข้ามาในครัว ผมรินน้ำใส่แก้วก่อนจะยกขึ้นดื่มด้วยความที่เซ่อนอนจึงเผลอทำน้ำหกใส่ตัวเอง

“บ้าเอ้ย” ผมสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด ตอนที่มองหาทิชชู่ก็เผลอสบตากับร่างสูงที่นั่งเท้าคางจ้องอยู่ก่อนแล้ว เขามองมาที่ผมราวกับสัตว์ป่าที่กำลังมองเหยื่อ ผมตาสว่างแทบจะทันที

!!!

“ออกมาในสภาพนี้ ไม่กลัวหรือไง” เสียงทุ้มถาม

“คุณ!” ผมไม่รู้จะพูดคำไหนออกมาก่อน ในหัวมันตีกันไปหมด

“นอนน้ำลายไหลด้วย” เขาชี้มาที่มุมปากของผม มือสองข้างรีบยกขึ้นมาปิดปากตัวเองแล้วหันหลังให้อีกฝ่าย ให้ตายสิ ผมไม่เคยรู้สึกอายขนาดนี้มาก่อนเลย โดฟลามิงโก้เปลี่ยนไปมาก เขาทำให้ผมอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีเพียงแค่คำพูดไม่กี่คำ

เมื่อก่อนไม่เห็นจะมานั่งจับผิดผมแบบนี้เลย!

ฟุดฟิดๆ
เสียงสูดลมหายใจดังใกล้ใบหูจนต้องหันกลับไปทันที ใบหน้าของอีกฝ่ายอยู่ใกล้มากจนปลายจมูกของผมสสัมผัสกับปลายจมูกเขาแผ่วเบา เพียงแค่นี้ก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งหน้า ร่างผมเกือบทรุดลงไปกองกับพื้นดีที่ยังตั้งหลักได้ทัน
ก่อน

“เอามือปิดปากทำไม” เขาถามพร้อมกับพ่นลมหายใจอุ่นๆลงบนใบหน้าของผม

“ออกไป” ผมพูดทั้งที่ยังใช้มือปิดปาก เพราะยังไม่ได้แปรงฟันเลยกลัวว่าจะมีกลิ่นปาก แต่เหมือนเขาจะไม่เข้าใจท่าทางที่ผมแสดงออก ใบหน้าคมยื่นเข้ามาใกล้พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆตรงมุมปาก

“อายเหรอ”

“บ้า!” ผมดันแผ่นอกของเขาให้ถอยออกห่าง แต่ติดตรงที่เขาดันรวบมือของผมเอาไว้ก่อนจะเบียดร่างกายเข้าหา แผ่นอกแกร่งที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบียดกับตัวผมจนรู้สึกร้อน

ผมก็แค่ผู้ชายคนนึงนะ ตอนเช้าๆแบบนี้มันต้องตื่นง่ายอยู่แล้วไหม และการที่เขาเบียดร่างกายเข้ามานี่หมายความว่ายังไง เขาต้องการอะไรกันแน่

“ลูฟี่” เสียงทุ้มต่ำกระซิบชิดหลังมือของผมที่ปิดปากตัวเองอยู่  “เธอน่ะ รู้สึกอยู่ใช่ไหม”

บ้า! ใครเขาจะพูดออกไปละ

 “ให้ช่วยไหม” ร่างของผมถูกดันจนชิดกับขอบโต๊ะกินข้าว แต่โดฟลามิงโก้ยังไม่หยุดแค่นั้น เขาดันตัวเองเข้ามาเรื่อยๆจนแผ่นหลังของผมมันเอนลงแนบไปกับโต๊ะ ผมส่ายหน้าพัลวันเพราะไม่รู้ว่าไอ้คำว่าช่วยของเขามันจะมีความหมายแบบไหนกันแน่

“แต่เธอไม่ไหวแล้วนะ”

“อึก” ผมครางออกมาเพราะโดฟลามิงโก้แทรกร่างกายตัวเองเข้ามาตรงระหว่างขาของผม บดเบียดร่างกายเข้าหาจนความรู้สึกที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาขยับร่างกายให้กระแทกกันแผ่วเบาเหมือนพยายามปลุกอารมณ์ให้ผมไปพร้อมๆกัน

“เธอปวดใช่ไหมล่ะ”

“มะ...อึก” ผมปฏิเสธได้ไม่เต็มเสียงก็เพราะเขากระแทกร่างกายเข้ามาย้ำๆ ทั้งที่เราไม่ได้ถอดเสื้อผ้าออกเลยแต่มันกลับทำให้ความรู้สึกยิ่งลุกโชน โดฟลามิงโก้เคลื่อนใบหน้าขึ้นมากดจูบที่หลังมือของผมก่อนจะตวัดลิ้นเลียจนมันเปียกชื้น ลิ้นร้อนไม่หยุดแค่นั้นเพราะเริ่มลากลงมาที่แผ่นอกของผมต่ำลงมาเรื่อยๆ โดยที่ไม่ได้สัมผัสตรงๆ เพียงแค่ลากริมฝีปากผ่านเท่านั้นแต่มันก็ทำให้ผมสะท้านไหวไปทั้งร่าง

มือของเขาลูบที่ต้นขาของผมก่อนจะขย้ำลงมาอย่างหนักมือ มันใกล้เข้ามาที่จุดอ่อนไหวเรื่อยๆก่อนจะหยุดลงจนตัวผมเกร็งด้วยความรู้สึกปั่นป่วน

“ตอบมาสิ ว่าอยากให้ฉันช่วยไหม”

“อึก” ผมกัดริมฝีปากเอาไว้ รู้สึกเหนื่อยราวกับเพิ่งไปวิ่งมารธอนมาหยกๆ

พอเห็นว่าผมไม่ยอมตอบเขาก็เริ่มจะสัมผัสผมมากขึ้น ริมฝีปากร้อนกดจูบลงบริเวณท้องน้อยและลากต่ำลงไปเรื่อยๆ ส่วนมือข้างที่ว่างก็ดันขาของผมให้ชันเข่าขึ้น เขาบรรจงจูบที่ซอกขาด้านในแล้วดูดเม้มจนมันขึ้นรอยแดง ผมอยากจะร้องห้ามแต่ว่าตอนนี้ไม่มีแรงเลย

“อึก” ได้แต่กัดริมฝีปากเพื่อกลั้นเสียงร้องน่าเกลียดนี่เอาไว้ในลำคอ

“เธอน่ารักมากเลยนะ ลูฟี่” เขาพูดชมก่อนจะรั้งกางเกงของผมออกจากร่าง ช่วงล่างรู้สึกเย็บวาบจนต้องหนีบขาเข้าหากัน แต่มันติดที่ว่ามือหนารั้งขาผมเอาไว้น่ะสิ โดฟลามิงโก้ไม่ยอมให้ผมทำแบบนั้น เขายกยิ้มให้ก่อนจะก้มหน้าลงที่ระหว่างขาของผม

นี่อย่าบอกนะว่า...

“อ๊ะ!” ผมร้องออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่เมื่อปลายลิ้นร้อนตวัดเลียที่ส่วนอ่อนไหว ผมหนีบขาเข้าหากันอีกครั้งแต่มันติดศีรษะของโดฟลามิงโก้ ผมสะท้านหอบพลางยันตัวขึ้นมากึ่งนั่งกึ่งนอน อยากจะดันตัวเขาออกไปจากร่างกายของผมเสียเดี๋ยวนี้ และแม้ว่าสมองจะคิดแบบนั้นแต่ร่างกายกลับปฏิเสธที่จะทำมัน มือของผมกลับสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีทองแล้วขยำระบายความเสียวซ่าน

“อ๊ะ! อย่า...”

ผมร้องห้ามได้แค่นั้น ยิ่งแสดงท่าทางขัดขืนออกไปร่างกายของผมก็ยิ่งถูกอีกฝ่ายทรมานมากยิ่งกว่าเดิม โพรงปากนุ่มนิ่มครอบครองตัวตนของผมเข้าไปทั้งหมด ดูดกลืนเหมือนกับมันเป็นของที่กินได้ ผมเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียว ดึงผมของอีกฝ่ายเอาไว้เพื่อผ่อนจังหวะที่อีกฝ่ายขยับปาก

“ชะ ช้า” ผมบอกด้วยเสียงกระท่อนกระแท่น

โดฟลามิงโก้หัวเราะในลำคอก่อนจะปล่อยมือของผมให้เป็นอิสระ เขาใช้มือข้างนั้นสอดประสานกับมือผมพร้อมกับเร่งจังหวะการขยับริมฝีปาก เสียงหยาบโลนดังก้องไปทั้งห้อง ทั้งที่มันน่าอายแต่ร่างกายผมกลับตอบสนองต่อเขาอย่างดีเยี่ยม

“อ๊ะ มิงโก้ อึก!” ผมพูดแทบไม่เป็นภาษา ร่างกายบิดเร่าด้วยความรู้สึกที่พุ่งทะยาน ยิ่งเขาทำให้ผมมากเท่าไรร่างกายของผมก็ตอบสนองมากเท่านั้น

ไม่ไหวแล้ว ผมจะเสร็จอยู่แล้ว

ผมจิกผมเขาขึ้นเพื่อให้อีกฝ่ายถอนริมฝีปากออก ไม่อยากปล่อยทั้งๆที่เขายังครองครองตัวผมอยู่ เสียงคำรามดังอยู่ในลำคออีกฝ่ายก่อนที่ดวงตาคมจะมองผมดุๆ เขาจ้องสบตากับผมขณะที่พยายามพาผมไปถึงฝั่งฝัน

“อย่า...พะ...พอ” ผมบอกพลางดันเขาออกอีกครั้ง โดฟลามิงโก้ดูจะขัดใจเขาเลยดึงมือของผมเอาไปจับไว้แน่น ผมแอ่นร่างกายตอบรับฝีปากของเขาทั้งยังพยายามกลั้นความรู้สึกอยากปลดปล่อยเอาไว้  

 มือหนาที่จับมือของผมบีบกระชับแน่น ดวงตาของเขากำลังบอกกับผม...

“อึก อื้อ มิงโก้” สุดท้ายผมก็กลั้นความรู้สึกเอาไว้ไม่ไหวอีกต่อไป ร่างของผมกระตุกเกร็งก่อนที่น้ำขาวขุ่นซึ่งไม่ได้ปลดปล่อยออกมานานตลอดสามเดือนพ่นเข้าไปในปากของโดฟลามิงโก้ อีกฝ่ายไม่ได้คายทิ้งแต่เขากลับกลืนมันลงไปทั้งหมด เสียงดูดกลืนน้ำรักดังขึ้นท่ามกลางเสียงหอบหายใจของผม

“แฮ่กๆ” ผมทำไปแล้ว

บ้าจริงๆ


 +++++++++++++++++

กลับไปอ่านที่เว็บเด็กดี 





[Doflamingo x Lucy] Who You Are : บทที่ 4 [80%]

                โดฟลามิงโก้เดินกลับมาที่เตียงอีกครั้ง เขาปีนขึ้นเตียงและคร่อมทับร่างของลูซี่ไว้ มือหนาปัดป่ายทั่วเรือนร่างบอบบางแ...